PINAR CADISI

SAAT 02:00'DA PİŞER Mİ YEMEK?

2011-06-07T19:43:00.000+03:00

Cadı'nın mutfağında pişer. Bir kere, gece yemek yapmayı çok seviyorum. Gündüzün koşturmacası, güneşin sıcağı, şehrin gürültüsü ve telaşlı maratonlar olmadan, en sakin, en dingin haliyle mutfakta çalışmayı sever cadı:)

Hele zeytinyağlılar... Geceden buzdolabına konunca nasıl da hazır olur mis gibi zeytinyağlı soğukluğuyla... Sabah buzdolabını açıp bir tencere zeytinyağlı taze bakla görmek nasıl da güzel bir sabah sürprizi oluyor benim için...

Zeytinyağlı Taze Bakla resmen kendi kişiliği, karakteri olan nadide yemeklerden biridir bana göre. Farklıdır bir kere, yeşildir, olgundur, güzeldir, ne bileyim, hayatın güzel bir aromasıdır bakla kokusu.

7-8 yaşındayken, Datça'da komşumuzun bakla tarlasında koşturduğum günleri hatırlarım hep bu mevsimde. Sabahtan akşama kadar bahçede, tarlada, ağaçta yaşayan çocuklar olarak, öyle masaya oturup yemek yediğimiz öğünler nadirdi bizim için. Karnımız acıktı mı, çıkar ağaca, erik, kiraz, badem, şeftali ne bulursak yerdik. Ağaçların reçinelerinden yapış yapış olmuş ellerimize bir de şeftalilerin suyunun turuncu lekeleri bulaşmadan da eve girmezdik.

Çiğ bakla yediğimi hatırlıyorum. Yüzünüzü buruşturuyorsunuz belki, ya da "ay karnın ağrır" diyorsunuz. Haklısınız da... Ama işte benim için çiğ bakla taneleri, koca bir tabak spagettiye eşitti o zaman. Ondan değerlisi yoktu. Isırganlardan kıpkırmızı olan bacaklarımı kaşıya kaşıya, avucumdan bakla taneleri düşe düşe koşardım eve anneannemin yanına. Mutfakta pişenler ayrı bir hikaye. Beyaz peynirli kus kus pilavını unutamam mesela. Nefis patates salataları, zeytinli, karabiberli tuzlu kekleri... Rahmetli anneannem, Edremitli anneannem aynı şekilde bir de zeytinyağlı ustasıydı işte.

Zeytinyağlı bakla tarifini ondan almadım. Kayınvalidem, annem (anneannemden öğrendiği kadarıyla), okuduklarım...Hepsinin karmasıdır benim zeytinyağlı taze bakla tarifim: ("Instagram"ladığım fotoğrafıyla birlikte:)

ZEYTİNYAĞLI TAZE BAKLA

750 gr. taze bakla

2 orta boy soğan

1-2 diş sarımsak

1 tatlı kaşığı kaşığı un (ayrıca baklaların kararmaması için 2-3 çorba kaşığı un ve limon katılmış suda beklettim, bunu tarife eklemedim, aklınızda bulunsun)

2 çorba kaşığı şeker (zeytinyağlılardaki şeker merakımı önceki yazılarımı okuyanlarınız bilir, bu aralar rejimden dolayı şeker miktarlarını da azaltıyorum, düşünün yani, bu azaltılmış hali:)

1,5 su bardağı su

1 tatlı kaşığı tuz

limon suyu

zeytinyağı (tercihiniz oranında; bir miktarını soğanlarını kavurmak için kullandım)

dereotu (çok az bir miktar pişerken de ekliyorum, kokusunu baklaların iyice çekmesi için)

Dediğim gibi kararmaması için baklaları yıkadıktan sonra uçlarını kestim ve yukarıda anlattığım unlu limonlu suda beklettim. Sonra yıkayıp, süzdüm. Tencereye zeytinyağını ilave ettim ve önce soğanları kavurdum. Soğanlar yumuşayınca süzdüğüm baklaları ekledim ve limon, ezilmiş sarımsak, su, zeytinyağı, 1 tatlı kaşığı un karışımını tencereye, baklaların üzerine ekledim. Biraz karıştırdım, dereotu ekledim, tencerenin kapağını kapattım. Kötü haber, toplam ne kadar pişirdiğimi bilmiyorum. Yarım saat kadar sonra kontrol etmeye başladım. Sonra biraz daha bekledim. Baklalar iyice pişip, yumuşayınca ateşin altını kapadım. E tadına da baktım tabi:) Çok lezzetliydi, sabaha kadar nasıl bekleyeceğimi düşündüm. Ama bekledim:)

Ilınınca üzerine bol dereotu ekledim. Daha sonra buzdolabına kaldırdım. Şimdi, biraz annemlerde, biraz bizde olmak üzere, zeytinyağlı taze baklalarımız sahneye çıkmayı bekliyor. Ben yavaş yavaş mutfağın yolunu tutayım, siz de kısa zamanda pazara, markete, iyi bakla satan herhangi bir yere uğrayıp bakla ziyafetinizi hazırlamaya başlayın...

Uzun zaman olmuş, burayı çok özlemişim, sizleri de:)

ÜZERİMDE BİR HAFİFLİK

2011-06-06T03:58:00.000+03:00

Taşıdığım fazladan 10 kg'ı bıraktım bir kenara:) İşte bu nedenle de çok çörek börek tarifi yayınlama fırsatım olmadı maalesef. Ama değişik salata tarifleri, zeytinyağlılar ve hafif lezzetlere yazık olmasın istiyorum. Yazmaya devam o yüzden. Beni izleyenleriniz alıştı zaten. Bir varım, bir yokum... İşlerin yoğunluğu, rejim maratonu vs. derken uzak kalmışım yine bir kaç ay. Gece gece yazmak geldi içimden şimdi. Özlemişim blogumu.
Bu arada sevgili Maneki Neko'yla çok keyifli bir fotoğraf çekimini geride bıraktık. Fotoğraflar dan ilk bir kaç tanesi burada. Albüm hazırlığı da tüm hızıyla devam ediyor. O zaman ben yazmaya devam, siz izlemeye, paylaşalım ne varsa hayatta:)

yeni adres filan yalan oldu

2010-12-20T00:45:00.000+02:00

haha! İnsanın alıştığı blog sayfası gibisi yokmuş. Umarım beni listelerinizden çıkarmamışsınızdır. Bu yazıya yapılan yorumlardan anlarım belki kimler bana küsmüş, kimler beni her halimle sevmiş:P
İnternet dilini de öyle bir kullanırım kiii:)
Pek neşeliyim, güzel bir gün geçirdim, detayları da ekleyeceğim. Yok yeni adres filan. Sevemedim başka diyarları, vejetaryan mutfağını da buradan yayınlayacağım artık..
A bu arada, 10 senedir icra ettiğim değerli eğitmenlik mesleğini biraz daha yeni bir boyuta taşımak adına bir internet sitesi oluşturdum. Özellikle 24 ay-6 yaş arası çocukları olan tüm dostlarıma duyurulur. Müzik, resim ve İngilizce derslerimle ilgili renkli bir site oldu. Hepinizi beklerim, işte adresi:

www.ilkozelderslerim.com

öperiimm:)

YENİ ADRESİM..........

2010-09-07T17:41:00.000+03:00

Uzun zaman oldu değil mi? Ama güzel de şeyler oldu gerçekten. Örneğin evimi değiştirdim, taşındım yani...Yeni evim bana ve eşime güzellikler getirsin derken bir de sanal ortamdaki taşınma haberimin de müjdesini vereyim. Kendimi daha iyi ifade edeceğimi düşündüğüm yeni bir sayfam var artık. Eğer yeni adresi kaydederseniz çok mutlu olurum çünkü ben artık orada olacağım. Buraya da arada bir gelip kontrolleri elden bırakmayacağım tabi:) Eklerseniz çok mutlu olurum arkadaşlar:)
http://veggiewitchie.tumblr.com/
görüşürüz....

Yoga mı dediniz? ama Yoga var, yoga var, arada çoook fark var...

2010-06-06T02:35:00.002+03:00

Ne kadar uzun zaman oldu yine yazamadım içimdekileri, dökemedim monitöre:) Çünkü efendim, bir anahtar sunuldu bana, ya da belki ben istedim ve o anahtar geldi. Artık ne olduysa canımdan öte bir arkadaşım, adaşım, spiritüel anlamda beni her an desteklemiş bir tanecik güzel bir ruh aldı beni Yoga Academy diye bir yere götürdü.
Her şey aniden oldu, ve ben ilk gideceğim günün öncesinden itibaren inanılmaz bir heyecan içinde ilk yoga seansımı bekledim. Merkeze girmeden önce nasıl bir kalp çarpıntısı ama tatlı bir heyecan, bir kelebek uçuşması bedenimde anlatamam.

Benzer hisler olsa gerek her yoga yapanda, baktım herkes tatlı bir tebessümle karşılıyor beni. Ama en heyecan veren an tabi ki, bu işe kendini adamış bir üstat, gerçek bir yogi, kuğu zerafetinde bir insan olan Paramahamsa Yogaçarya Akif Manaf'la tanıştığım andı.Sanırsınız böyle değerli bir hocayla karşılaştığınız zaman, kendini böyle üstat gibi görecek, çekinmenize, korkmanıza neden olacak değil mi? İşte Akif Hoca bu alışılageldik "sanma" meselelerini alaşağı edip, alçakgönüllülüğü, saygınlığı ve sevimliliği ile sizi rahatlatıp yoga yolunda en emin adımları atmanızı sağlayan bir anahtar.
Ama "yoga" kelimesini duyduğunuzda dikkatli olmanız gerekiyor, ta ki doğru yola girene kadar...Yoga adı altında ülkemizde ve dünyada maalesef yogamsı, yogavari sayılabilecek bir çok merkez var ve bu iş gerçekten son derece ciddi bir disiplin ve eğitim gerektiren, kökenlerinden itibaren orijinal olarak uygulamayı ve daha sonra değineceğim tüm prensiplerinin kavranmasını ve özümsenmesini gerektiren, yanlış uygulamada ve yönlendirmede ciddi fiziksel problemler doğurabilen ama doğru uygulamada mucizeler yaratabilen bir sistem. O nedenle, ben Yoga'ya, Orijinal Yoga Sistemi ile başladığım için çok şanslı ve mutlu hissediyorum kendimi.
İlk yoga çalışmam harika geçti, zaten önemli olayları paylaşacağım cadı sitemde. Cadılar da yoga yapar hem değil mi?
Bu arada merak edenler için www.yogaakademi.com, www.yogaakademisi.com var. Herkese sevgi, saygı:)

ÇOOOK HAFİF BİR PAZAR YEMEĞİ

2010-05-17T01:20:00.001+03:00

Bugün bütün gün evdeydim. Zaten maç var, dışarısı kalabalık. En huzurlu yer evim bugün. Ama karnı acıkmaya başlayınca insan biraz değişiklik de istiyor tabi. Pazar yemeği için dışarı çıkmaktan daha hafif ve daha pratik alternatifler de olsa gerek. Evet, var...
Geçen gün markette Söke Un'un özel 7 tahıllı ekmek karışımı paketlerinden görünce denemek istedim. Hafif pazar yemeği için de ideal olacağını düşündüm. Kahvaltı mı, brunch mı, öğle yemeği mi, akşam yemeği mi belli olmayan bir saatte, hayli hafif bir yemek düşünüyordum. Tam da düşündüğüm gibi oldu.
Tarifleri de gayet kolay, hazırlaması pratik.

7 TAHILLI EKMEK
malzemeler:
500 gr Söke 7 Tahıllı Un Karışımı
2 su bardağı ılık su
1 tatlı kaşığı tuz
2 çorba kaşığı şeker
Nasıl nasıl?
Paketin arkasındaki tarifi uyguladım ama fazladan tuz ve şeker ilave ettim. Kendinden mayalı bir un karışımı olduğu için tarifte maya kullanmıyoruz. Zaten harika kabarıyor ve tam kıvamında bir ekmek çıkıyor ortaya. Hamur yoğurma makinesinde tüm malzemeleri güzel bir hamur haline gelene kadar karıştırdım. Streç folyoyla üzerine örttüm ve 30 dk. kadar dinlendirdim. fırına vermeden önce üzerlerine fırçayla süt sürdüm. 230 dereceye ısıttığım fırında 10 dk bu derecede, daha sonra 15-20 dk kadar daha 200 derecede pişirdim. Ortaya harika iki orta boy ekmek çıktı. Biri annemlere gitti, biri bize kaldı.

TON BALIĞI SALATASI
malzemeler:
1 küçük kutu ton balığı
2 adet taze soğan
1,5-2 çorba kaşığı mayonez
1 çorba kaşığı tatlı mısır
1 tatlı kaşığı beyaz krem peynir
3-4 adet minik kornişon turşu
tuz
kara biber
2-3 yaprak kıvırcık marul
Nasıl nasıl?
Sık sık yaptığım, meze türünde bir karışımdır bu. Ton balıklı sandviç yaparken de aynı karışımı kullanıyorum. Yine bu şekilde meze türevi hafif atıştırmalıklar hazırladığımda vazgeçilmezlerimden. Ton balığı, mayonez ve istenirse krem beyaz peyniri iyice karıştırdıktan sonra incecik doğradığım taze soğanları ve diğer malzemeleri ekleyip iyice karıştırdım.
Kendi elcağızlarımla(!) yaptığım ekmeklerimi dilimledim ve servis tabağına kıvırcık marul üzerine yerleştirdiğim ton balığı salatalarını ekledim. Yanlarına da cherry domates ve küçük kesilmiş badem salatalıklar. Dünden biraz salata sosum da artmıştı. İsteyen üzerine ondan da damlatır biraz. Afiyet olsunmuş:)

İLK ÖDÜLÜM:)

2010-05-15T04:16:00.000+03:00

Canım arkadaşım estergonyesil beni bu tatlı ödüle layık görmüş. Çooook teşekkür ederim kendisine. Bloglarımız tatlı olabilir ama bu düşünceli, nazik hareketlerle, birbirinden şirin yorumlarla daha da tatlı oluyor her şey...
Şu yorgunluğumuzu bir türlü üzerimizden atamadığımız günlerde ne kadar serin ne kadar rahatlatıcı bir haber oldu bu. Ödülün tatlılığına bakar mısınız...oleeeeeyyyy:) ha, bir de bir kaç kural var bu ödülle ilgili...
Kurallar :
1) Bu ödülü 10 tatlı blogger'a gönderin.
2) Bu ödülle ilgili bir post yazın fotoyu ve ödülü göndereni yazın.
3) Ödülü blogunuza koyun.
4) Ödüllendirdiğiniz 10 kişiyi yorumla bilgilendirin
İşte benim ödüllendirdiklerim:
http://birdemliksohbet.blogspot.com
http://sagliklimutfak.blogspot.com
http://mimosacafe.blogspot.com
http://umutluhayat.blogspot.com
http://hunerlibayanlar.blogspot.com
http://kendimceyemek.blogspot.com
http://kedilimutfaklar.blogspot.com
http://narince-narince.blogspot.com/
http://www.degisiktatlar.com/
http://yemektepsisi.blogspot.com/

SAHNE SAHNE SAHNE

2010-05-12T01:26:00.000+03:00

Süper bir konser daha geride kaldı. Eğlenceli, komik mi komik, coşkulu, enerjik güzel bir Balıkesir ziyareti de bonus'uydu. Aslı Gökyokuş ve saz heyeti(!) olarak Balıkesir Üniversitesi'nde çok eğlenceli bir konser verdik. Dünyalar tatlısı bir seyirci topluluğu, güzel insanlar, şahane bir termal otel aklımda kalanlar olacak.
Bu arada bilgisayarım iyileşti:) Ha, bir de konser var bugün (12.05.2010), Beyoğlu Hayal Kahvesi'nde, bekleriz tabi ki:)

BİLGİSAYARIM BOZULDU...

2010-05-03T18:23:00.000+03:00

Diyeceksiniz "nerde bu cadı kaç gündür?" Haklısınız da, bilseniz nasıl elim kolum bağlı, bilgisayarsız hayat ne kadar tuzsuz bibersizmiş meğer... Durup dururken virüs mirüs olmadan çat diye bozulur muymuş bilgisayar? Bozulurmuş efendim. Kocacık tamir edermiş onu ben de buradan "kusuruma bakmayın" dermişim sizlere. Olurmuş böyle şeyler. Döneceğim, pek yakında....

ÇİLEKLİ CHEESECAKE AMA SÜZME YOĞURTLA...

2010-04-29T18:43:00.000+03:00

Cheesecake kelimesini duyduğu zaman yüzü gülmeyen bir insan var mıdır acaba? Hadi deneyin, bir arkadaşınızla konuşurken "cheesecake yapacağım" veya "yaptım" deyin, bakın nasıl da koca bir gülümseme yerleşiyor yüzüne. Cheesecake konusunda son derece seçici davranan bir insanım ben. Her cheesecake'i sevemiyorum çünkü içerisinde kutu kutu labne peynir ve krema olunca bana çok ağır geliyor doğrusu. Bu nedenle hayatta yiyip yiyebildiğim ve yerken mutluluktan coştuğum nadir cheesecake'lerden ikisi Starbucks'ın limonlu cheesecake'i ve browni cheesecake'idir. Peki neden? Çünkü Starbucks'ın cheesecake'leri labne peyniriyle değil, süzme yoğurtla yapılır. Bu nedenle de tadı hafif mi hafiftir. En azından ben Starbucks'da çalışırken öyleydi. Lezzetleri de onca yıldan sonra değişmediğine göre, hala öyle olsa gerek. İnternette bir sürü tarif aradım. Labne peynirli, kremalı tarifleri elemek zorunda kaldım. Aman ha sizler sayfanıza peynirli tarifler koyduysanız sakın üstünüze alınmayın. Hepsi harikadır, inanılmazdır eminim. Bu sadece, benim cheesecake'e süzme yoğurtlu tariflerle alışmış olmamdan kaynaklanıyor. Taban tarifini zaten biliyordum. Sadece iç krema malzemesi ve sos malzemesi konusunda yardıma ihtiyacım vardı. Açık Büfe'nin cheesecake tarifi kek kreması anlamında tam istediğim ve düşündüğüm gibiydi. Ahududulu Süzme Yoğurt Keki'nin "kek malzemeleri" bölümünden esinlendim bu nedenle. Kendilerine çok teşekkür ederim. Sos tarifinde ise "Yemek Zevki"ndeki "çilekli cheesecake"in sos malzemelerini kullandım. Esinlendiğim tüm tarifler için sahiplerine çok çok teşekkür ederim. Gelelim tarife:

ÇİLEKLİ CHEESECAKE
malzemeler:
tabanı için:
1,5 paket Eti Burçak yulaflı bisküvi (rondoda iyice çekip un haline getirdim.)
100 gr. erimiş veya oda sıcaklığında tereyağ
kek için:
500 gr süzme yoğurt
1/2 paket labne peyniri + 1/2 paket taze krema peyniri (carrefour marka kullandım, tarifte 1 paket labne peyniri yazıyor.)
1 bardak şeker
2 tepeleme yemek kaşığı un
2 yumurta
1/4 bardak süt (biraz daha az kullandım)
1 yemek kaşığı limon suyu
tarifte ayrıca limon kabuğu rendesi de yer alıyordu, ben kullanmadım.
sos için:
2 yemek kaşığı nişasta (buğday nişastası kullandım)
4 yemek kaşığı şeker
2 fincan su
1 su bardağı çilek püresi (çilekleri iyice yıkadıktan sonra rondoda püre haline getirdim.)
"Fincan" ölçüsünü çay fincanı olarak kullandım ama sanırım büyük oldu biraz çünkü sos tatsızdı, o nedenle ben 3 kaşık daha şeker ilave ettim. Sanırım türk kahvesi fincanıydı, "fincan" olarak belirtilen.
Ben ayrıca süsleme için 4-5 dilimlenmiş çilek hazırladım.
Nasıl Yaptım?
Taban için, iyice çekilmiş bisküviyi tereyağıyla karıştırdım. İyice karıştırdıktan sonra, yağlanmış kelepçeli kek kalıbının dibine bastırarak döşedim. Buzdolabında iyice sertleşmesi için 10-15 dakika beklettim.
Kek için, sırasıyla, süzme yoğurt, peynirler, şeker, un, limon suyu, tek tek yumurtalar ve son olarak sütü, yavaş çalışan mikesere ekledim. Hızını yavaş yavaş arttırdım ve iyice karıştıktan sonra tabanın üzerine kek karışımını boşalttım. 180 derecelik fırında kek kabarıp, üzeri iyice kızarana kadar (yaklaşık 45 dk.) pişirdim. ayrıca fırının içerisine küçük bir güveç kabında su da koydum ki, üzeri çatlamasın. Kek piştikten sonra fırını kapadım ama kapağını 1 saat süreyle açmadım. Bu sürenin sonunda keki iyice soğuması için biraz da dışarıda beklettim ve soğuduktan sonra üzerine hazırladığım sosu döktüm. Bu arada sos için nişasta, şeker ve suyu pişirdim. Soğuduktan sonra çilek püresini ilave ettim. Sosun yarısını kekin üzerine döktükten sonra, 4-5 dilimlenmiş çileği de kekin üzerine döktüm ve kalan sosu da ekledim. Soğuyan keki buzdolabına kaldırdım. Ben bu işlemleri gece yatmadan önce yaptım ki kek sabaha soğumuş olsun. Gece boyunca iyice soğuyan ve sosu sertleşen cheesecake'i sabah kelepçeli kalıptan dikkatlice çıkardım.
Ortaya böyle bir güzellik çıktı işte. Lezzeti mükemmeldi. Emeği geçen tüm blog yazarı arkadaşlarıma teşekkür ederim.

"chez Nathalie" ve çikolataya doyan bir Cadı...

2010-04-24T01:36:00.001+03:00

Sevgili öğrencimiz ve arkadaşımız Boğaç bugün elinde sürpriz bir kutuyla geldi. Tabi cadının gözler fal taşı. Küçük bir çocuk gibi "Ne var içinde? ne var içinde?" Bir de öğretmen olacağım:) Evin içinde koşturup durmadığım kaldı. Kutu açıldı. İçinden Gökhan'a, bana ve Boğaç'a bakan mis gibi Beyaz Fırın "chez Nathalie" markalı çikolataları çıktı. Margarin yerine kakao yağı, çok az şeker, meyve aroması yerine meyvenin kendisi, özenle seçilmiş kuru yemişler, elde şekillenen çikolatalar; Chez Nathalie markasının özelliklerinden sadece bazıları...(http://www.beyazfirin.com/beyaz_firin_chez_nathalie.aspx)
İncecik bir tabaka halindeki kaliteli çikolata tabletlerinin üzerindeki kuruyemişleri görüyor musunuz? Herkesin zevki farklı tabi. Ben kayısılı ve vişneli olanlara bayıldım. Boğaç'cığım çok teşekkürler...

SALATALIK KAVURMASI

2010-04-23T22:25:00.000+03:00

Sevgili Tijen'ciğimden yine son derece yaratıcı, hafif ve lezzetli bir tarif denedim bugün. Turunç Kokulu Düşler'den bu tarif de. Portakallı ve Çikolatalı Kek'i hatırladınız mı? O da aynı kitaptaki yüzlerce muhteşem tariften biri.
İlk duyduğunuzda "salatalık pişer mi hiç?" diyebilirsiniz. Yok, ben demedim çünkü değişik şeyler denemeyi çok seven bir insan olarak başlığı görmem bile tarifi yapmaya karar vermeme yetti.
Çok basit bir tarif. Tavsiye ederim.
malzemeler:
4 adet salatalık
1 diş sarımsak (ezilmiş)
2 çay kaşığı tereyağ
1 çorba kaşığı kadar doğranmış dereotu
taze çekilmiş kara biber, tuz
Salatalıkları yıkayıp doğradıktan sonra, uzunlamasına ikiye kestim ve çekirdeklerini çıkardıktan sonra ince ince dilimledim. Tereyağında karabiber, tuz ve sarımsağı biraz çevirdim. Karabiber ve sarımsakların kokularını duymaya başladığımda salatalıkları ekledim ve 3-4 dakika bu şekilde kavurmaya devam ettim. Ateşten aldıktan sonra da üzerine dereotu serptim. Meze olarak, ara sıcak olarak veya sadece garnitür olarak ideal bir tarif, Tijenim çoook teşekkürler...

ORGANİK PAZARDAN SOFRAMIZA GELENLER

2010-04-23T01:04:00.000+03:00

Dün Çarşamba'ydı. Malum, biz Kadıköy'lülerin organik pazar günü. Annemi aldım öğleden sonra, hafif yağmur sinyali veren ama sıcak mı sıcak, güzel mi güzel bir havada, mis gibi Özgürlük Parkı'nda güzel bir gezintiye çıktık. Pazar, sıradan bir pazar değil de organik pazar olunca işler değişiyor. Ürünleri satan kişilerin kültürleri, bilgileri, kendi yetiştirdikleri ürünlerin en iyi şekilde tanıtımlarını yapmalarından tutun da, pazar içerisinde dolaşırken kulağınızı okşayan jazz tınıları, etrafta mırıldayan kediler, kuşlar, böcekler, yeni açmış çiçeklere kadar, her şey cenneti çağrıştırıyor sanki. Seviyorum o yüzden çarşamba günlerini. Gerçi normal pazarlar da çok zevk veriyor bana. Pazar renktir çünkü. Çeşitlerin, doğanın sunduklarının sergisidir bir anlamda. Tabi organik olunca iç rahatlığı da beraberinde artmış oluyor.
Çok fazla bir şey almadım aslında. Organik kahverengi pirinç, 1/2 kilo bebe havuç, 1/2 kilo yer elması, bir de pazarda dolaşırken içmek için bir şişe karadut suyu.

Şöyle bir turladıktan sonra anneciğimle güzel demli bir çay içtik. Derslerim de vardı, vakit çok bol değildi. Dönüşte enginarlara gözüm takıldı ama almadım. Kara bir kediciği sevdim. Kediler jazz dinlemeyi çok seviyorlar. Saksafon çalan müzisyen enstrümanını bırakınca kara kedinin mırlaması azalıyordu, tekrar başladığınca kedicik de mırıltılara başlıyordu.
Oradan buradan anlattım ufak tefek şeyler, içimden geldiğince. Çok detaya, çok kelime oyununa, edebiyata girmeden çünkü kelimeler ve cümlelerin de biraz organikleşmeye ihtiyacı var sanırım.
Bugün de dün aldığım cicilerle harika yemekler ortaya çıktı. Akşam yemeğimiz hafifti, lezizdi, çok eğlenceliydi. Ufak ufak bahsedeyim mi?

SARIMSAKLI MAYDANOZLU EKMEKLER

malzemeler:
3 adet kepekli ekmek
4 diş sarımsak
3 dal maydanoz
1 çorba kaşığı zeytinyağı
tuz
1 çorba kaşığı limon suyu
6 ince parça taze kaşar peyniri

Peynir hariç tüm malzemeleri havan ezeceğiyle ezerek iyice karıştırdım. Ekmeklerin üzerine sürdüm ve en üste de parça kaşar peynirlerini yerleştirdim. Fırının ızgara kısmını biraz ısıttım ve ekmekleri aluminyum folyonun içerisine koyduktan sonra folyoyu sıkıca kapattım. 10-15 dakika kadar ızgarada pişirdim. Piştikten sonra folyoyu açtım ve ocağın kendi ısısıyla biraz daha çıtır hale gelmesini sağladım.

KARA CADI PİLAVI

malzemeler:
2 su bardağı ayıklanmış yıkanmış kahverengi pirinç
3 dal taze soğan (ince doğranmış)
10-12 doğranmış taze fasulye
1/2 konserve mısır
tavuk suyu (2 bardak)
sıcak su (2 bardak)
1 tatlı kaşığı tereyağ
2 çorba kaşığı ayçiçek yağı
tuz
taze çekilmiş kara biber

Pirinçleri önce 1/2 saat kadar sıcak suda beklettim. Daha sonra tereyağ ve sıvı yağ karışımında biraz kavurdum. Tuzu, tavuk suyunu, sıcak suyu ekledim. Üstüne fasulyeleri koydum, kapağını kapatarak suyun büyük kısmını çekene kadar pişirdim. Biliyorsunuz kahverengi pirinç kolay pişmez. Beyaz pirincin iki katı oranında su ve iki katı oranında pişirme süresi gereklidir. Pirinçler biraz suyunu çekince, içinde daha su varken, taze soğanları ve mısırları da ekledim. Diğer malzemeleri de koyduktan sonra kapağı kapattım ve iyice pişene kadar ateşte tuttum. Piştikten sonra havlu kağıtla tencerenin üzerini örttüm, kapağı kapattım ve 15 dakika kadar demlenmeye bıraktım. Afiyet olsun.

ZEYTİNYAĞLI YER ELMASI

malzemeler
En sevdiğim yemeklerden birisidir. Kaldı ki buram buram havuç kokan havuçlar ve buram buram yer elması kokan yer elmalarıyla bir başka oluyor:)
1/2 kg yer elması
3 adet bebe havuç
10 adet arpacık soğan
3 tatlı kaşığı toz şeker
1 tatlı kaşığı tuz
1/2 limonun suyu
2 çorba kaşığı zeytinyağı
3 dal maydanoz
İlk önce yağda arpacık soğanlarını kavurdum. Küçük doğradığım havuçları da ekledim. 2-3 dakika kapağı kapalı olarak pişirdim. Yıkayıp doğradıktan sonra limonlu suda beklettiğim yer elmalarını da ekledim. Şeker, tuz ve limon suyu ilavesinden sonra üstüne gelecek kadar sıcak su ekledim ve suyunu çekene kadar yani havuçlar ve yer elmaları pişene kadar kısık ateşte tuttum. Tencereden aldıktan sonra üzerine ince doğranmış maydanozları serptim. Soğuttuktan sonra servis yaptım.
İşte organik bir çarşamba gününün sonrasında kocacığımla keyfini çıkardığımız sofranın detayları arkadaşlar...Umarım beğenmişsinizdir. Kadıköy tarafındaysanız mutlaka Çarşamba günkü pazara uğramanızı tavsiye ederim.

ELMALI TARÇINLI PASTA

2010-04-21T23:04:00.000+03:00

Ne zamandır yayınlamayı beklediğim bir tarifti bu ama fırsat olmadı. Benim değil zaten. Yemekgünlüğüm'deki muhteşem iki tarifin tarafımdan birleştirilmiş hali:) Harika ve pratik bir elmalı turta tarifinin üzerine yine yemekgünlüğüm'den bir başka tarif olan havuçlu kek tarifinin üzerindeki krema'yı ekleyince, elma ve tarçına da uyumlu bir şekilde süsleyince ortaya böyle güzel bir görüntü çıktı işte. Yemekgünlüğüm'e teşekkür ederim farkında olmadan bu şahane pastayı oluşturmama yardımcı olduğu için. Bu tarifle beraber misafirlere sunduğum yemeğin tüm tarifleri de bitmiş oluyor. Afiyet olsuuuunnn....

ET YEMİCEM, ET YEMİCEM, HOOOP YEDİM!

2010-04-15T03:42:00.000+03:00

Böyle işte benim vejeteryanlık hikayem. Yılın yarısında et yemiyorum. Bir süre süper idare ediyorum. Gayet açık ve net bu konudaki felsefem. Kalbi atan ve aile kuran canlıları yememizin doğru olduğunu düşünmüyorum. Ama irade bu tabi, bir yere kadar dayanabiliyorum. Genellikle beni davamdan vazgeçiren ya lahmacun oluyor, ya kebap. Yani yurt dışında olsam hiç sıkıntım olmaz bu disiplini sürdürmek konusunda.
İşte bu görüşüm nedeniyle, değerli arkadaşlarım, blog sayfamda mümkün olduğunca az etli tarife yer vermek istiyorum. Biz az yediğimiz için paylaşım da az oluyor dolayısıyla. Ama az da olsa arada sırada çok sevdiğim ve vazgeçemediğim etli tariflere de yer vermeye karar verdim ama minimum düzeyde tüketmemiz dileği ve umuduyla...İşte onlardan biri:
SOSİSLİ KOLAY BÖREK

Geçen günkü davet sofrasından, eklemeye fırsat bulamadığım bir tarif. Misafirler çok beğendi. Çok pratik, kolay ve çok lezzetli. Bu börek tarifini canım Selma Teyze'mden öğrendim. Öpüyorum onu bi sürü, eğer okuyorsa:) Yapıp, pişirmeden buzluğa atıp saklayabilirsiniz, iç malzemesini değiştirebilirsiniz. Ya da pişirdikten sonra buzlukta tutabilirsiniz. Nasıl isterseniz.
Malzemeler:
1 paket kokteyl sosis
3 adet yufka
su
zeytinyağı
1 yumurtanın sarısı
susam
çörekotu
Nasıl Yaptım?
Yufkaları, sigara böreğinden bir boy büyük olacak şekilde üçgen kestim. Yani daire şeklindeki yufkayı 4 kez kesmek suretiyle üçgen yufkalar elde ettim. Bir kat yufka alıp, üzerine fırçayla önce su sürdüm, daha sonra da çok hafif zeytinyağ. Bir yufkayı daha alıp onun üzerine koydum, aynı işlemi yaptım ve içine iki adet kokteyl sosis koyup, kalın sigara böreği şeklinde sardım. Yağlı kağıt serili tepsiye tüm börekleri koyduktan sonra üzerlerine tekrar su ve zeytinyağ sürdüm. Son olarak yumurta sarısı ve üzerine de susam ve çörek otu ekledim. 180-200 derece fırında güzelce kızarana kadar pişirdim.
"Ne biçim tarif? Sosisleri yufkaların içine koydu, fırına verdi!" diyeceksiniz belki ama gerçekten o kadar lezzetli oluyor ki anlatamam. Bir kere, komplike bir lezzet çıkmıyor ortaya. Börek seviyorsanız, sosis seviyorsanız bayılacaksınız. Sade, pratik, lezzetli...Tavsiye ederim...

MUKAÇİ !!!

2010-04-13T15:17:00.000+03:00

Yani MUz, KAhve ve Çİkolata:) Madem etkinliğin adı "Adını Sen Koy", koydum işte adını:)) Pembe Düşbahçesi'nden çok sevgili arkadaşlarımızın başlattığı "Adını Sen Koy" etkinliği için yaptım Mukaçi'yi. Etkinliğin özelliği, muz, çikolata ve kahveyi kullanarak güzel bir lezzet çıkarmak ortaya. Bu arada laf aramızda, bu, cadının katıldığı ilk etkinlik. Tarifin linkini e-postayla yollamak yeterliymiş sanırım ama umarım bir yerlerde bir hata yapmıyorumdur:) Arkadaşlar bu anlamda cadı'ya biraz anlayış lütfen:) Ayrıca bu şahane etkinlik için (bence duyuruları, afişi, tasarımı vs. harikaydı) sizlere çok çok teşekkürler...

MUKAÇİ "Kahve Glazürlü, Muzlu Çikolatalı Mini Kek"

Kek Malzemeleri:
1+ 3/4 su bardağı un
1/2 su bardağı şeker
2 yumurta
1/2 su bardağı sıvı yağ
1 paket kabartma tozu
1 paket şekerli vanilin
3 adet olgun muz (çatalla iyice ezilmiş)
3/4 su bardağı bitter damla çikolata
Glazür Malzemeleri
3 çorba kaşığı koyu, yeni hazırlanmış french press kahve
1 çay kaşığı türk kahvesi (toz olarak)
1 tatlı kaşığı oda sıcaklığında bekletilmiş tereyağ
1,5 su bardağı pudra şekeri (koyu glazür kıvamı için biraz daha kullanılabilir.)

Kek için öncelikle yumurtalar ve şekeri hafifçe çırptım. İyice karıştıktan sonra sıvı yağı ekledim. Çatalla iyice ezdiğim muzları ilave ettim. Unu ve kabartma tozunu eleyerek bu karışıma ekledim ve şekerli vanilini de kattım. Son olarak bitter damla çikolataları ekledim ve muffin kalıplarına karışımı paylaştırdım. Yaklaşık 180 derecede kürdan testi başarılı sonuçlanana kadar pişirdim.

Glazür için, tüm malzemeleri hızlı bir şekilde çırparak, kıvamını buluncaya kadar karıştırdım. buradaki oranlarla hafif kıvamlı bir glazür çıkıyor ortaya çünkü zaten kek de çikolatalı olduğu için şeker komasına sokmayayım kendimi istedim..
Kek ve glazür oda sıcaklığına geldikten sonra glazürü keklerin üzerine paylaştırdım ve iyice soğumasını bekledim.
İşte Mukaçi'nin öyküsü arkadaşlar. Umarım beğenirsiniz. Tekrar teşekkürlerimi sunuyorum cadıyı etkinlik meseleleriyle heyecanlandırıp, gaza getirip, güzel şeyler yaratmasını sağladığınız için:)

ETKİNLİĞE HAZIRLIK...

2010-04-13T01:02:00.001+03:00

Pembe Düşbahçesi'nden çok sevgili arkadaşlarımızın başlattığı "Adını Sen Koy" etkinliği için son iki gün kalmış. Bu etkinlik için damla çikolata ve muz almıştım. Kahveyi de ekleyince güzel bir tarif çıkacak ortaya. Aklımda süper bir şey var, du bakalım noolcak:) Bekleyiniz, bekleyiniz;) Beklerken siz de tarifleri gönderiniz:)

VE SOFRADAKİLER...

2010-04-12T01:19:00.000+03:00

Dersler ve provalarla dolu yoğun bir hafta sonunun ardından birikmiş tariflerle tekrar aranızdayım... Geçen günkü şu davet sofrasının detaylarını anlatmak lazım önce. Sırada öyle çok tarif birikti ki. Bir de hatırlar mısınız bilmem, kayıtlardan birinde "bu site bir tarif sitesi değil" diye atıp tutmuştum. Baktım da, bal gibi bir tarif sitesi olmuş. Hayata dair, kedilerime ve mutfağıma dair her şey dedim ama son zamanlarda öyle keyifli geçiyor ki mutfak maceralarım, anlatmadan olmaz, e tarifleri de paylaşmadan olmaz. Tükürdüğümü mü yalıyorum bilmem artık ama niye tarif sitesi olmasınmış bu site di mi efendim? Bakınız, bakınız, görünüyor tarifler:

KABAK MEZESİ
Yapması son derece kolay, basit malzemelere ihtiyaç duyan ama çok lezzetli bir mezedir kabak mezesi. Oya Ablam yani Gökhan'ın halası çok daha farklı yapıyor bunu. Sanıyorum ayrıca bir meyane sosuyla hazırlıyor yoğurt yerine. Tadından yenmiyor onun da ama benim tarifim süzme yoğurtla. Hatta ilk öğrendiğim ve uyguladığım tariflerden biridir. Nereden öğrendim, nerden buldum tarifi veya uydurdum mu nedir inanın bilmiyorum.

3 adet kabak (rendelenmiş)
1 bardak süzme yoğurt (Daha yoğurtlu bir lezzet isterseniz oranı arttırabilirsiniz.) (Bu arada yaparken göz kararı kullandım yoğurdu tam olarak 1 bardak olmayabilir, deneyiniz;)
3-4 diş sarımsak
2 çorba kaşığı kadar dereotu
tuz
karabiber
zeytinyağ

Rendelenmiş kabakları teflon tavada, çok az zeytinyağ, karabiber,tuz ve su ilavesiyle, iyice yumuşayana kadar pişirdim. Pişen ve soğuyan kabakları 3-4 diş ezilmiş sarımsakla karıştırılmış yoğurda ekledim. Dereotunu ve zeytinyağını da ekledikten sonra iyice karıştırdım. Son olarak bir parça dereotuyla süsleyerek servis yaptım. Dilerseniz kırmızı biberle biraz ateşte kızdırdığınız yağı da üzerine döküp servis yapabilirsiniz. Veya sadece kırmızıbiberle karıştırılmış zeytinyağ ekleyebilirsiniz. Tercih ve sunum zevki tamamen size kalmış. Afiyet şeker olsun...

Şimdi gelelim kısır tarifimize. Burada biraz affınıza sığınmam gerekiyor çünkü sanıyorum hayatımda en göz kararı, en kafama göre, en ölçüsüz yaptığım yemeklerden biridir kısır ama her seferinde aynı şahane lezzet çıkar ortaya. Bunun en temel nedenlerinden biri sanıyorum, kısırın hayatta öğrendiğim ilk tarif olmasıdır. Sanıyorum 12-13 yaşlarındaydım ve Edremitli anneannemin sürekli "sarma içi" yapması nedeniyle çok "kısır" kültürüm oluşmamıştı. "Kısır kültürü" nedir yaa?:) Yani demek istediğim, pilavlık bulgurla yapılan "Sarma İçi" meşhurdu bizim evde ben küçükken. Ona da bayılırım, o ayrı, ama komşunun getirdiği kısır her zaman daha gizemli, daha ulaşılmaz olmuştu gözümde. Veeee, ne yaptım, ne ettim, tarifler deneyerek, ekleyerek, çıkartarak kendi kısır tarifimi oluşturdum. Ölçülerden emin değilim çünkü ölçü kullanmıyorum kısır yaparken ama zaten damak tadına göre malzeme ekleyip çıkarmaya çok uygun bir yiyecek kısır.

KISIR

1/4 paket köftelik veya kısırlık bulgur
2 çorba kaşığı salça (ben domates ve biber salçası karışık kullandım)
5-6 diş sarımsak (eğer isterseniz, ben kısıra çok yakıştığını düşünüyorum.)
1 adet kuru soğan
5-6 dal taze soğan
1 bardak maydanoz
1 bardak dereotu
   2 domates
     3-4 yemek kaşığı nar ekşisi
   2 limon
     1 tatlı kaşığı kimyon
   1/2 çay bardağı nane (taze nane de olabilir)
   tuz
   sumak
   pul biber
   zeytinyağ

Küçükken, kısır yaptığımda salçayı hiç pişirmeden çiğ olarak ilave ederdim bulgura ama pişirince lezzeti gerçekten çok farklı oluyor. Öncelikle, bulguru kapaklı bir tencereye alıp, üzerine gelecek kadar sıcak su koydum. Üstünü iyice geçmesine gerek yok, hafif diri kalan bulgurlar, malzemeler ve limonun suyuyla tam kıvamını buluyor çünkü. Sıcak suyu ekledikten sonra tencerenin kapağını kapadım ve yaklaşık 15 dakika bulgurların suyu iyice çekmesini bekledim. Bu arada, 1-2 çorba kaşığı zeytinyağda küçük küçük doğranmış kuru soğanları iyice pembeleşene kadar pişirdim. Daha sonra salçayı ilave ettim ve soğanlarla beraber iyice pişmesini sağladım. Sulandırmak için 2-3 çorba kaşığı kadar sıcak su da ilave ettim ki bulgurlarla iyice kaynaşıp, rengini verebilsin. Soğanlı salçalı karışımını bulgurlara ilave ettim ve iyice karıştırdım ta ki bulgurlar turuncu olup kısır rengine bürünene kadar. Bu aşamada kocacığım yardım ediyor bana. Çok güzel kısır karıştırıyor ben diğer malzemeleri hazırlarken:) Salçayı bulgura iyice yedirdikten sonra biraz tuz(zevkinize göre), ezilmiş sarımsaklar, 1 limon ve zeytinyağıyla kısırı karıştırdım. Limon ve zeytinyağı aromasını bulgurların iyice emmesi için bu süreç. Daha sonra ince doğranmış taze soğan, maydanoz ve dereotunu da ilave edip bir kez daha karıştırdım. Domateslerin kabuğunu kesinlikle soymam ben ama isterseniz soyabilirsiniz tabi. Küçük küçük doğradıktan sonra, domatesleri son katı malzeme olarak ekledim kısıra. Son olarak eklememin nedeni, ezilip dağılmaması için domateslerin. Kimyon, kalan bir limonun suyu, nar ekşisi, (eğer isterseniz) biraz daha zeytinyağ, tuz, pul biber, sumak ve naneyi de ekledim ve son olarak tekrar karıştırdım. Sunum ve süsleme limon ve maydanozlarla olabilir mesela. Afiyet olsun...
Gelelim 3 renkli salataya. Aslında şekil olarak çok başarılı olmadığını düşünüyorum çünkü salatayı, olması gerekenden daha büyük bir kapta yaptığım için, biraz basık oldu görüntüsü. Ama lezzet süperdi.

ÜÇ RENKLİ SALATA

4-5 adet orta boy patates (bendeki patatesler nedense baseball topu kadar olduğu için iki tane kullandım.)
2 adet havuç
1/3 kırmızı lahana
1/2 bardak taze soğan (ince doğranmış)
1 bardak maydanoz (ince doğranmış)
kuru nane
   tuz
   taze çekilmiş karabiber
   her bir kat için 4-5 yemek kaşığı zeytinyağ
   her bir kat için 1/2 limonun suyu

Patatesleri biraz şeker ve tuz katılmış suda iyice haşladım. Nasılsa püre haline getireceğim için önce soydum, küp küp doğradım ve o şekilde haşladım. Daha sonra ezerek ve biraz taze çekilmiş karabiber ekleyerek iyice püre haline getirdim. Üç renkli salatanın doğru oranları için ölçü burada devreye giriyor. Ezilmiş patatesi 3'e böldüm ama iki bölümünü lahana va havuçla karıştıracağım için, 2 küçük parça, 1 de nispeten daha büyük parça elde etmeye çalıştım. Havucu rendeledim ve teflon tavada biraz zeytinyağıyla ve 2 yemek kaşığı su ilavesiyle yumuşayana kadar pişirdim. Daha sonra ayırdığım bir bölüm patesle iyice karıştırdım. Zeytinyağ, yarım limon ve tuzla tatlandırdım ve kenara ayırdım. Bu, turuncu renkli salatam olmuş oldu. Kırmızı lahanayı ince dilimledikten sonra aynı şekilde biraz zeytinyağ ve tuz ilavesiyle teflon tavada pişirdim. İyice yumuşadıktan sonra rondoda çektim. Onu da ayrılan patatesle, zeytinyağ, limon ve tuzla karıştırdım ve mor renkli salatamı da elde etmiş oldum. Kalan daha büyük orandaki ezilmiş patatesin içine soğanları, maydanozları, naneyi, zeytinyağ, limon ve tuzu ekledim. Onu da iyice karıştırdım ve yeşil renkli salatamı elde ettim. Bir borcamın içerisine streç folyo yerleştirdim ve en alta yeşil salata, üzerine turuncu salata ve en üste de mor salata olmak üzere kat kat salataları sıraladım. Bir servis tabağına, borcamı ters çevirerek yerleştirdim ve çıkan salatanın üzerinden streç folyoyu ayırdım. İşte böyle bir güzellik çıktı ortaya. Tekrar afiyet olsun...

Sıralı resimden henüz anlatmadığım iki tarif kalıyor sanırım. Biri Sosisli Börek, diğeri de Elmalı Tarçınlı Pasta. Sırt ağrılarım coştu şu anda. O nedenle ufak bir araya ihtiyacım var. En kısa zamanda gelecek onlar da cadının sayfasına...

DOSTLARIN GÜLÜMSEMESİ...TÜM YORGUNLUĞA DEĞER

2010-04-08T21:08:00.000+03:00

Dostlarımızla çok güzel bir akşam geçirdik. O tatlı yorgunluk elimizden, kolumuzdan, ayaklarımızdan aktı gitti, geriye sadece gülümseme, mutluluk ve afiyet bırakarak. Ne güzel şey insanın arkadaşlarını ağırlaması, onların, yaptığın ufak tefek lezzetleri beğenmesi, karınlarının doyması, ikramlar, kahkahalar, sohbetler...
Hatamız olmadı mı? Olmaz mı? Şaşkın cadı ana yemeklerin fotoğrafını çekmeyi unuttu o telaş içinde. Sıcak sıcak servis yapayım derken, mide de uzun zamandır boş durunca, karşısında da arkadaşlarını görünce, unutuverdim işte.
Ama sofra ve diğer tüm ciciler fotoğraflandı. Soframız çok abartılı ve süslü bir sofra değildi ama gönüller şendi efendim:)
Altta da şimdilik, tariflerden önce bir resmigeçit sundum size. Kabak mezesi, kısır, üç renkli salata ve sosisli börektir kendileri. Tatlı için harika bir pasta vardı finalde. Onun da tarifini en kısa zamanda yazacağım ama bir fotoğraf anlatsın özet hikayesini şimdilik:) İşte böyle, iyi ki varlar dostlar, ve iyi ki varsınız sizler:)

ŞAŞKIN GÖZLERLE BAKTIM CADIYAAA!

2010-04-07T15:18:00.000+03:00

Akşama misafirler geliyor. Çok sevdiğimiz arkadaşlarımız...Her ne kadar güzel yemek yapma konusunda çok mütevazı olmasam da (he he:) misafir ağırlama konusuna gelince korkmuyor değilim doğrusu. Yakın arkadaşlar, dostlar bile gelse, ister istemez bir elimin ayağıma dolanması durumu oluyor tabi ama tatlı bir telaş bu. Ben hazırlıkları yaparken benim maymunlar beni seyrediyor evde. "Neye hazırlanıyor bu bu kadar böyle", "noooluyo yaa?" durumları oluyor yani. 3 tane kedoşum var biliyorsunuz. Bıdık'ı ve Melis'i tanıtmıştım size daha önce, yandaki resimde tombalak gözlerle bakan da Pandora, arkasındaki de Melis:) Hazırladığım sofrayı ve tarifleri paylaşacağım tabi ki ama o zamana dek benim melekler göz kırpsın size...Pandora melek ve Melis melek:)

İŞTE SEZONUN İLK ENGİNAR TARİFİ

2010-04-04T21:45:00.000+03:00

En klasik tariften başlayalım. Nasılsa uzun bir enginar mevsimi var önümüzde. Umarım dolması dahil çeşit çeşit tarifini yayınlarım buradan. Şekil de oldu laf aramızda, önce tanıttık enginarı bir güzel, şimdi de tarifler geliyor:)
Zeytinyağlı enginar zaten en temel tariflerden biri. Her hanım kızımızın da bilmesi gereken bir tarif zira beyefendiler pek memnun oluyor enginar lezzetinden:)) Şımarmayayım daha fazla, tarife geçeyim.

4 adet temizlenmiş enginar (daha önceki yazıda dediğim gibi, çok acıyorum enginarın yapraklarının atılmasına, ama markette gördüklerimi çok beğendim, fiyatı da gayet uygundu, hemen aldım.)
1 adet patates
1 adet soğan
5 çorba kaşığı kadar haşlanmış bezelye
dereotu
   3 tatlı kaşığı toz şeker
   1 tatlı kaşığı tuz
   limon
   zeytinyağı

Öncelikle şunu belirteyim arkadaşlar, şeker koyup koymamak tamamen sizin alışkanlığınıza ve damak tadınıza bağlı. Biz ailecek, eskilerden beri zeytinyağlıları şekerli pişirip yemeğe alışığız ama zeytinyağlı yemeklere şeker koymayı sevmeyenlerdenseniz, oranı azaltabilirsiniz, veya isterseniz hiç koymayabilirsiniz.
Öncelikle bir kaç çorba kaşığı zeyinyağda soğanları kavurdum, hatta altını kısıp, kapağını kapatıp biraz da pişirdim. Daha sonra küçük küpler halinde doğradığım patatesleri ekledim. Normalde havuç da koyuyorum bu yemeğe ama evde kalmamıştı, koymadım o yüzden. Biraz da patateslerle soğanları çevirdim ateşte ve limonlu suda beklettiğim (kararmaması için) enginarları tencereye ekledim. Harcından biraz enginarların üstüne de koyup pişirebilirsiniz veya piştikten sonra enginarların üzerine içi pay edebilirsiniz, nasıl isterseniz. 2 su bardağı sıcak suya, yarım limon sıkıp, tuzu ve şekerini de ekledikten sonra bu sosu pişmekte olan enginarların üzerine ekledim ve ateşi iyice kısarak, kapağı da kapatarak yaklaşık yarım saat pişirdim. Suyu çekmeleri, yumuşamış olmaları önemli enginarların ve tabi diğer malzemeler iyice pişmeli. Yanmamasına dikkat ederek, arada bir kontrol ederseniz bir sorun olacağını sanmam. Altını kapattıktan sonra, enginarların üzerine taze dereotunu doğradım ve biraz ılındıktan sonra soğuması için buzdolabına kaldırdım.
İsterseniz bakla ve bezelyeyle, isterseniz garnitürle veya hatta pirinçle pişirebilirsiniz zeytinyağlı enginarı. İç harcı tamamen zevkinize kalmış, ve tabi evinizdeki malzemelere...Afiyet şeker olsun hepinize:)

ENGİNAR: MEVSİMİ GELDİ, HOŞGELDİ...

2010-04-03T22:31:00.000+03:00

Ne kadar severim enginarı. Sevmeyene de çok rastlamadım. Gökhan'la ilk tanıştığımda, korktuğundan olsa gerek, o ana dek enginar tatmadığını söylemişti. Annesi de herhalde en lezzetli enginar yapan insandır dünyada:) Ama deneyememiş işte. Bir cesaret gösterdi ve tadına baktı bir gün, veeee, asla vazgeçemedi enginar lezzetinden...

Gerçekten eskilerin tabiriyle nevi şahsına münhasır bir sebzedir kendileri. Ben de bugün sezonun ilk enginarını alınca cadı sayfama ufak bir "hoşgeldin enginar" girizgahı yapayım dedim. Zaten "zeytinyağlı enginar"dan başlayarak, tarifler uzayıp gidecek gibi görünüyor. Ama ilk önce enginardan bahsetmek gerek, nedir enginar, nerede yetişir?
Enginar daha çok Güney Avrupa ve Akdeniz'de yetişen bir bitki. Aslında bir çiçek. Yenilebilir kısımın içinden uzayan son derece güzel bir çiçeği var enginarın. Nedense Türkiye'deki tariflerde bir türlü kullanılmayan harika lezzetli yaprakları ve içinde yemeye alışık olduğumuz etli kısmı barındıran zengin bir sebze.
Gerçekten Türkiye, o kadar tarif zengini bir ülke olmasına rağmen, enginarı tam kapasiteyle tüketebilen bir ülke değil ne yazık ki. Öyle acıyorum ki, sokakta satılan enginarların yaprakları temizlenip atılıyor, sanki işe yaramaz parçalar gibi...Oysa haşlandıktan sonra, biraz da uçlarından budarsanız (sivri olup batabilir uç kısımları), bir de zeytinyağlı, limonlu, sarımsaklı sosa batırıp dişlerinizle sıyırırsanız o etli yaprakları...İşte o zaman enginarı layıkıyla tüketmiş olursunuz. İzmir'de enginar dolması yapılır örneğin. Ne de güzeldir, ne de hak ettiği değeri veren bir tariftir enginara. Harikadır. Ben yarın zeytinyağlı enginar yapacağım ve paylaşacağım tarifini sıcağı sıcağına ama sezon devam ettikçe, dolmasından, haşlamasına bol bol göreceksiniz cadı satırlarının içinde enginarı.
İtalya'da pizzalara konulan harika bir enginar çeşidi de daha küçük olan ve burada "enginar kalbi" dediğimiz minik enginar modelidir:) Lezzeti mükemmeldir. Hafif soslarla tatlandırılıp direk mideye indirilir bu enginarcıklar. Yine italya'da, haşlandıktan sonra, eritilmiş permesan ve gorgonzolayla doldurulup, ekmek kırıntılarıyla son dokunuşu yapıldıktan sonra fırına verilen bütün enginarlar vardır ki, önce yaprakları sıyırılır müthiş peynir sosuyla, sonra kaşıkla kalbe doğru gidilir... Enginar keyiftir kısaca. Keşfedilmeyi bekleyen, keşfedilmeyi hak eden, yapraklarını çöpe göndermeyi hiç istemeyen harika bir sebzedir. Yiyelim, yedirelim, e mi?
Fotoğraf mı? Ben çekmedim. Görmedim henüz bir enginar çiçeği ama fotoğraf her şeyi anlatıyor değil mi? Tanrının mucizesi bir sebze enginar...

PORTAKALLI VE ÇİKOLATALI, ÜSTELİK ŞEKER YOK, ŞEKER:)

2010-03-31T22:23:00.000+03:00

Bir tek "Turunç Kokulu Düşler" kalmıştı kitaplığıma eklemediğim. Idefix'de, Kütüphane Haftası kapsamında müthiş indirimler var, Oğlak Yayınları da indirimli yayınevlerine dahilmiş. Ben de en sevdiğim, bir tanecik, en bi şeker yazarın tek edinmediğim kitabı olan Turunç Kokulu Düşler'i bulunca hemen aldım tabi. Tijen İnaltong yazdı kitabı ama ilk sayfadan itibaren okuyun, göreceksiniz ki, yazmakla kalmamış, her sayfada ziyafetler sunmuş size Tijen.
Kitabın sayfaları arasında bir sürü büyülü tarif mevcut ama birini görünce, daha o sayfaya gelmeden, mızıkçılık yapıp, hemencecik pişirmeye koyuldum.
Bu tarifte şeker yok efendim.
Bu tarifte çikolata var.
İnanmayacaksınız ama portakal da var.
Kabartma tozu yok.
Sadece 1 tanecik yumurta var.
Üstelik normal un yerine tam buğday unu kullandım.
Bu tarif mükemmel! Denerken kararsızdım. Keçiboynuzu pekmezi nasıl bir lezzet verir. Hem şeker yok, hem tam buğday unu var, nasıl bir sonuç çıkar ortaya bilemedim. Bir de çikolata krizi tutmasın mı beni?
Dolapta iki üç parça bitter çikolata kalmış. Kakao da var evde. Hadi uygulayalım artık şu tarifi:

1 yumurta
Çeyrek bardak zeytinyağı
Yarım bardak keçiboynuzu pekmezi
Çeyrek bardak kakao
1 bardak un (tam buğday unu kullandım.)
1 çay kaşığı karbonat
1 tatlı kaşığı portakal kabuğu rendesi, yarım bardak da suyu
iki üç parça ufak doğranmış bitter çikolata

Yumurta ve pekmezi çırptıktan sonra zeytinyağı, portakal suyu ve rendesiyle beraber karıştırdım. Un, kakao ve karbonatı da ayrı bir kapta karıştırdıktan sonra yumurtalı malzemelere ekledim. Çikolata parçalarını de ekledim. 4 adet muffin kalıbına paylaştırdım. 170 derecelik önceden ısıttığım fırında yarım saat kadar pişirdim. Arada kontrol ettim tabi. Ayrıca kürdan testinin de başarılı sonuçlanmasını bekledim:)

Çok değişik, alışkanlık yapıcı, enteresan, aroma zengini, lezzet dolu bir kek çıktı ortaya. Tarif listeme eklemekten mutluluk duyduğum bir tarifim daha oldu. Sağol Tijen...Artık normal çikolatalı kek istemez oldu canım. Bir deneyin derim ben. Bu arada idefix'deki indirim 20 Nisan'a kadar devam edecekmiş. Bilginize...

EN ÖZGÜN LEZZETLERDEN BİRİ: HALUJ

2010-03-29T19:38:00.003+03:00

Gerçekten de öyle.Bu dünyadaki en karakterli, en özel, en harika tatlardan biridir Haluj. İş böyle yöresel yemeklere, tatlara gelince, herkes bilge kesilir bizde bilirsiniz. "En Çerkes kim?" yarışı başlar hemen. "Portakal Ağacı"nda Hatice ne güzel anlatmış mesela haluj'u, çok da güzel bir tarif vererek. Alttaki yorumlara baktım, herkes haluj sahibi kesilmiş. "Aslında en iyi biz yaparız", "bize aittir", "öyle yapılmaz, böyle yapılır".
Arkadaşlar biraz sakin. insanlar araştırıyor, emek veriyor. Sonuçta ülkemiz topraklarına ait tüm bu birbirinden özel tarifler. Patentini herhangi birimizin almasına gerek yok. Yapalım beraberce, yiyelim birlikte, duyuralım böyle geleneksel lezzetleri tüm Türkiye'ye...
Anneanne tarafım ve kayınvalidem Çerkes olduğu halde pek bilmezdim Haluj'u ve tarifini ama hep öğrenmek isterdim. Kayınvalidem Serpilciğim, Abısta, sızbal gibi lezzetleri harika yapar ve biz de ailecek toplanır arada bir Çerkes ziyafeti yaparız. Ben istedim ki bu menülere bir de haluj katılsın. Tarif ararken, çok özünden uzaklaşmamış, pratik ve güzel bir tarif olmasına dikkat ettim.
En büyük yardımı da -haberleri olmasa da- sevgili Hatice (Portakal Ağacı) ve sevgili Aslı (Zeytin Ağacı) 'dan aldım. Gerçekten her ikisi de özenle hazırlamışlar ve tarifini sunmuşlar Haluj'un. Bu kadar güzel anlatınca da tarifi, beni hayal kırıklığına uğratmayan, tam tersi ilk olmasına rağmen çok başarılı sonuç veren bir Haluj çıktı ortaya.
İşin uzmanlarından bir alıntı yapalım ve tarife geçelim o halde. www.kafkas.org.tr adresinde şöyle anlatılmış Haluj:

Haluzz-Haluj
Üçken şeklinde yağda kızartılmış peynirli puf böreğine haluz derler. Bir de ince açılmış hamurun içine peynir ve soğan koyduktan sonra yumurta büyüklüğünde veya biraz daha büyük boyda yuvarlak hale getirip suda pişirirler ki buna da psihaluj derler. Su böreği gibidir. Bu börek pek muteber olmadığından ağır misafirlere ikram edilmez. Bazen de suda kaynatıldıktan sonra ve meselâ ertesi gün yenmek istenirse kızartıp da yerler. Haluz sofraya bir sahan içinde olarak konduğu gibi bazen de öylece konur. Koparıp dağıtmamak için el ile tutularak ısırılıp yenir. Haluzz-Haluj pasta gibi ekmek makamında safraya konduğu için yoğurt, kaymaklı süt, tereyağı, bal veya tiritle yenir. Ekseriya hediye olarak akraba ve ahbaplar arasında hediye olarak götürülür. Halujun bir de patatesli cinsi vardır ki bu da şu şekilde yapılır. Patates sayulduktan sonra su içinde kaynatılarak güzelce pişirilir. İçine biraz kırmızı biber, tereyağı, tuz konur ve evvelce hazırlanmış olan açılmış dört köşeli yufka içine konur, yufkanın bir yarım daire şeklinde yapıştırılmasını müteakip biraz durduktan sonra kaynar suyun içine atılır ve kaynatılır. Sıcağı sıcağına yenir.

Tarifi Hatice'nin tarifinin yarısı ölçülerde yaptım. 4 kişi rahatlıkla doydu bu oranlarla.
hamur malzemeleri
325 gr. un (eleyerek kullandım.)
1 tatlı kaşığı tuz
ılık su

       iç malzemeleri
   750 gr. patates (biraz şeker ve tuzla tatlandırarak haşladım ve püre haline getirdim.)
   1 orta boy soğan (1,5 kg patates için verilen oran bu ama ben yarı oranda patates için de aynı ölçüde soğan kullandım, lezzeti çok güzel oldu.)
   1 tatlı kaşığı kadar pul biber+kırmızı toz biber karışımı
   1/4 çay bardağı zeytinyağ

   sos malzemeleri
   1 çorba kaşığı sıvıyağ + 1/2 çorba kaşığı tereyağı
   1 tatlı kaşığı pul biber + kırmızı toz biber

İlk önce içi hazırladım ve soğuttum. Zeytinyağda soğanları iyice pişirdim. Biberleri de ekledim ve püre haline getirdiğim patateslerle iyice karıştırarak bir süre daha pişirdim. İçi soğumaya bıraktım.
Hamuru için un ve tuzu iyice karıştırdım ve ortasını açarak yavaş yavaş ılık su ilave ettim. Kenarlardan unları alıp suyla karıştırarak yavaş yavaş hamurumu elde etmeye başladım. Hamurun mantı hamurundan biraz daha sert bir hamur olması lazım. Kulak memesi kıvamından biraz daha sert olmalı yani. Sertlik ve tuzluluk oranı iyi ayarlanınca başarılı oluyor çünkü tarif.
Hamuru eşit 5-6 parçaya ayırdım, top haline getirdim. Üstlerine nemli bir bez örterek 15-20 dakika kadar beklettim. Daha sonra her bir topu oklavayla iyice açarak 2mm. kalınlığında ince bir hamur elde ettim. Bir bardak yardımıyla yuvarlaklar kestim (konserve kapağı da kullanabilirsiniz ).

Daha sonra bu yuvarlakları tek tek avucumun içine alarak, her birine bir tatlı kaşığı patatesli iç koydum ve özel haluj kapama şekliyle kapattım. Genellikle bu kapama şekli ilk başta çok korkutuyor denemek isteyenleri ama hiç çekinmeyin. Gerçekten biraz alıştıktan sonra hem çok kolay, hem de çok eğlenceli gelecek size.
Haluju kapatmak: Hamurun içine, patatesli içten koyduktan sonra en alttan başlayarak, sol tarafı sağ tarafa ve içeri doğru, sonra, sağ tarafı solun üzerine içeri doğru olmak şartıyla pile yapar gibi kapattım. Sol sağın altına, sağ solun üstüne içeriye doğru kapatabilirsiniz yani. Ama "ben uğraşamam" derseniz, herhangi bir şekilde kapatabilirsiniz halujunuzu. Yalnız, çok iyi kapattığınıza emin olun yoksa pişerken patatesler hamurun içinden çıkabilir.
Kapadığım her haluju havlu kağıt serilmiş bir tepsi üzerine teker teker ve birbirlerine değmeyecek bir şekilde yerleştirdim. Büyük bir tencerede su kaynattım. İçine fazladan tuz koymadım çünkü hamurlar zaten tuzlu. Su iyice kaynayıp, fokurdamaya başladıktan sonra tek tek halujları attım kaynayan suya. Hepsini attıktan sonra yaklaşık 8 dk. kadar pişirdim ve bir süzgeç yardımıyla eşit oranlarda tabaklara paylaştırdım. Üzerine kızdırdığım biberli yağdan dökerek ve sarımsaklı yoğurtla servis yaptım. Dilerseniz sarımsaklı yoğurdu halujların üstüne döküp, yağı ekleyebilirsiniz klasik mantı servisinde yaptığımız gibi.
Evdekiler parmaklarını yedi arkadaşlar. Ben "dünyanın en güzel lezzetlerinden biri bu!" dediğimi hatırlıyorum. Hamurun dişe gelen kıvamı, patatesin lezzeti, tereyağlı sosun halujlarla bütünlüğü...Hepsi, herşey harikaydı. Şiddetle tavsiye ederim. Emin olun bir daha mantı kriziniz tutmayacak. Artık sadece "haluj" krizleri bekliyor beni:)

DİYET KURABİYESİ AMA ÇOK LEZZETLİ ÇOOOK...

2010-03-28T01:47:00.000+02:00

Aslında sevmem böyle kategorize etmeyi "rejim kurabiyesi", "diyet ekmeği" vs. şeklinde. Çok da uğraşmadım illaki rejime uygun olsun diye ama hafif olması için birazcık kasmadım değil:) Tam buğday unu kullandım, zira artık hamur işlerinde özellikle kek, kurabiye gibi tariflerde, eğer çok klasik bir tarif değilse yani beyaz unsuz olmazsa olmaz bir tarif değilse, mutlaka tam buğday unu kullanmaya çalışıyorum. Tarif yeni değil, geçen gün yaptığım havuçlu kek ve havuçlu kurabiyelerin tarifi ama içinde havuç yerine kayınvalidem Serpilciğimin yaptığı portakal reçelinden parçalar var. Size ortaya çıkan portakal kokulu, portakal lezzetli harika tadı anlatamam. Uydurma diyeceğim ama uydurma gibi olmadı ki bu kurabiye. O zaman vermiştim tarifini. Üşenmeyeceğim, yine paylaşacağım sizlerle.

*2 çorba kaşığı kadar veya dilediğiniz ölçüde portakal reçeli parçaları (kabuklu portakal reçelinin kabuklarını ufak zar şeklinde doğradım.)
*1/2 bardak sıvıyağ
*1/2 bardak şeker (önceki tarifte 3/4 bardaktı ama portakal reçeli parçaları olduğu için bu tarifteki şeker miktarını azalttım.)
*1 çırpılmış yumurta

   **1,5 bardak tam buğday unu
   **1/4 bardak soya unu(eğer yoksa koyduğunuz un miktarını bu ölçüde arttırın)
   **1 paket şekerli vanilin
   **1 paket kabartma tozu
   **1 tatlı kaşığı tarçın
   **1 tutam tuz
not: Bu tarifte, havuçlu kurabiyelerdeki yulaflı bisküviyi kullanmadım.

İlk grupraki(*) malzemeleri ve ikinci gruptaki (**) malzemeleri karıştırdım ve daha sonra katı olanları sıvı olanlara eklemek suretiyle birleştirdim. Havuçlu kurabiyelerde havuçlar ve içlerindeki su nedeniyle daha sıvı olan ve kaşıkla tepsiye konabilen kıvamdaki karışım, bu tarifte havuçlar olmadığı için daha sert bir kıvamda oldu. Bu da benim için çok daha iyi oldu çünkü elle yoğurulabilen daha sert bir kurabiye hamuru elde ettim. Elime biraz un aldım ve ceviz büyüklüğünde parçaları top gibi yuvarladıktan sonra bir avucuma bastırıp, diğer elimle iyice yassı hale getirmek suretiyle şekil verdim ama tabi siz dilediğiniz şekilde hazırlayabilirsiniz.
Kalıpla da şekil verebilirdim aslında ama özellikle bu tam buğday unlu, doğal tariflerde daha sade ve "ev yapımı" bir görünüm için elimle şekil vermeyi tercih ettim. Üstlerine de pudra şekeri septim. Eğer hamuru ince tutarsanız daha kıtır kıtır bir kurabiye elde edersiniz ki bu şekilde çok lezzetli oluyor gerçekten. Eh o halde, "afiyet olsun, denerseniz haberim olsun, paylaşmak güzeldir" diyorum:)

PAYLAŞALIM MI ARKADAŞLAR?

2010-03-26T15:15:00.001+02:00

Arkadaşlar, dostlar, bu site bir şekilde karşılarına çıkmış olan yürekler,

Tuvaleti olmayan okullar için gerekli malzemeleri temin eden ve bu konuda ciddi bir çalışma yürüten gönüllülere ulaşan okulumuza tuvalet adında bir site var.
Sizlerden ricam ve bu konuyu blog sayfalarına taşıyan arkadaşlarımın ricası, mümkün olduğunca bu bağlantıyı paylaşalım ve duyurmaya çalışalım. Alttaki yazı, durumun ciddiyetini gözler önüne seriyor.

BETÜL FİGEN ÇELİK ÖĞRETMENİN MEKTUBU

"2,Erzurum Karayazı ilçesinin 8 km uzağındaki Karaağıl köyünde Karaağıl İlköğretim Okulunda çalışmakta olan 1-A sınıf öğretmeniyim.göreve başlayalı henüz 5 ay oldu.Bu ilköğretim okulunda bir çok öğrenci bulunmakta.1.sınıf öğrencilerim benden tuvalet için izin istediklerinde o tenekeden yapılmış derme çatma kulübeye gidiyorlar su olmayan bu tuvalet bozmasında keskin bi koku olmasına rağmen burayı kullanmak zorundalar.üstelik biz öğretmenler için de durum böyle.öğrencilerimin ellerinde çok fazla siğil var.ellerini yıkayacak bir ortam olmadığından da bu virüs hastalığı öğrenciden öğrenciye bulaşıyor.okuluma tuvalet yapılmasını isterken onlara temiz olma alışkanlığı kazandıracağıma da söz veriyorum.gereğinin yapılmasını arz ediyorum."

Resimdeki tuvaletlere bakar mısınız? Elimizden bir şey gelmiyorsa eğer en azından yardım edebilecek gönüllülere ulaşmak için mümkün olduğunca bu bağlantıyı paylaşalım. Tariflerini yayınladığımız lezzetler, rengarenk pastalar, tatlılar ne yazık ki bu haberde konu edilen çocuklardan çok çok uzak...Ama biraz olsun yakınlaşabiliriz, biraz olsun çabalayabiliriz. Şimdiden teşekkürler...

O ÇİLEKLER, PRENSES OLDU, PRENSES!

2010-03-26T01:05:00.002+02:00

Önceki kayıttaki çilekler vardı ya? Bir kısmı yendi tabi ama birazıyla da dedim ki allı duvaklı bir gelin mi yapsam yoksa beyaz tenli bir prenses mi? Düşündüm, düşündüm...
Klasik kek tarifimle bir pandispanya yaptım. İçine de "yemekgünlüğüm"de görüp çok beğendiğim bir krema tarifini uyguladım.Aralarına da çilekleri doğrayıp koydum mu? Doğrarken de bir çilek kokusu sardı mı mutfağı?
Her şey bitince, aldım prensesi bir süsledim ki; beyazlar koydum üstüne, ekose şekiller bile yaptım. "Yenecek bitecek nasılsa" demedim; Süsledim, püsledim... Afiyet olsun:)

PASTA PRENSES

Pandispanya için:
3 yumurta
1,5 su bardağı şeker
1 su bardağı süt
1/2 su bardağı sıvıyağ
3 su bardağı un
1 paket kabartma tozu
1 paket şekerli vanilin
Pasta Kreması için:
1 yumurta (çırpılmış)
1 tatlı kaşığı margarin (bazı tariflere eklemiyorum, bazen tereyağ koyuyorum, tarifte 50 gr. olarak belirtilmiş.)
2 su bardağı süt (light kullandım)
3 çorba kaşığı un
1/2 su bardağı şeker
1 paket şekerli vanilin (tarifte 2 adet olarak belirtilmiş, ben 1 adet kullandım.)

Pandispanya için, önce yumurta ve şekeri çok aşırı olmamak kaydıyla çırptım ve diğer malzemelerle karıştırdım. Yağlı kağıt koyduğum yuvarlak kek kalıbına bu karışımı döktüm ve 180 derece fırında kürdan testi başarılı sonuçlanana kadar pişirdim. Krema için de tereyağ ve vanilya hariç tüm malzemelerini karıştırdıktan sonra ateşe koydum ve üzeri göz göz olduktan sonra tereyağı ve vanilyayı ekledim. Karıştırıp, soğumaya bıraktım.
Pandispanyayı soğuduktan sonra keskin bir bıçakla yatay olarak ikiye kestim. Altta kalacak kekin üzerine kremanın yarısını yaydıktan sonra, doğradığım çilekleri tek sıra olarak yerleştirdim. Diğer parça keki ters çevirdim ve kalan kremayı da onun üzerine yaydım. Tekrar ters çevirerek alttaki kekin üzerine (çileklerin üstüne) yerleştirdim. Birazcık bastırdım ve soğuduktan sonra üstüne pudra şekeri serptim. Oldu mu size bir prenses?:)

TOHUMU DIŞARIDA, YEŞİL BAŞLIKLI AL MEYVE...

2010-03-24T22:52:00.002+02:00

Acaba ben neyim neyim? Bir Çilek'im...
Dün Serpilcim uğradı bize. Gökhan'ın anneciği, benim tatlı kayınvalideciğim. Biraz korkmuş çilek alırken, hormonlu olur, ilaçlı olur, GDO filan derken meyve bile alamaz olduk ya... Ama kokusu çok güzelmiş,güzel de görünüyormuş, bir torba çilek misafir oldu mutfağıma. Bu vesileyle yazdım yazdım çilek yazdım...Bir kaç ilginç özellik de buldum çilek hakkında. Paylaşayım mı?

Çilek, tohumları dış kısmında bulunan tek meyve türüdür.
Bir çileğin ortalama 200 tohumu bulunur.
Antik roma döneminde çileğin, melankoli, bayılma nöbetleri, ateş, boğaz enfeksiyonları, böbrek taşları, ağız kokusu ve kan hastalıklarına iyi geldiği düşünülürdü.
Napolyon döneminde önemli bir figür olan Madame Tallien taze çilek suyu içerisinde banyo yapmasıyla ünlüydü.
Çilek, baharda olgunlaşan ilk meyvedir.
Belçika’da yalnızca çilekle ilgili bir müze mevcuttur.
Çilek aslında “gülgiller” ailesine mensuptur.
Çilek çok az kalori içerir, bir bardak tatlandırılmamış çilek 55 kalori içermektedir. Ayrıca, C vitamini, folik asit, lif ve potasyum yönünden zengindir.
Ortaçağ döneminde çilek, barış ve zenginlik için düzenlenen özel durumlarda servis edilirdi.
Batıda bazı folklorik inanışlara göre, çileğin iki yarısını paylaşan bir çift, kısa süre sonra birbirlerine aşık olurlar.
Fransa’da çileğin afrodizyak bir etkiye sahip olduğuna inanılırdı hatta yeni evlilere çilekle hazırlanan bir çorba ikram edilirdi.

İşte böyle dostlar...bu kadar ilginç bilginin ardından buyrun bunlar da kayınvalidemin getirdiği çilekler. Güzellikleri aklımı başımdan aldı, kokuları beni benden aldı, küveti doldurup çilek suyuna atlayasım var!

kaynaklar: http://www.londonstrawberryfestival.com/facts.htm

PATATES BÖREĞİ VAR Bİ DE, SÜPER Bİ ŞEY!

2010-03-23T23:03:00.004+02:00

Süper tabi ya... Patatesli börek değil, "patates böreği"...Ufak bir fark var arada...
Sağlıklı mı? Nispeten evet... Patatesleri kızartmam, kızartmicam:) İçine tereyağ, margarin de koymam... Yine de öyle lezzetli olur ki, bir de hafiflik taşır yanında, akşam yemeği için ideal...Yanına da yoğurt olur tabi; İster sade, ister sarımsaklı...

3 adet orta boy patates (çok küçük ve ince küp şeklinde doğranmış)

7-8 çorba kaşığı un

3 yumurta (çırpılmış)

1,5 su bardağı un

2 çorba kaşığı rende kaşar (taze kullandım)

1/2 bardak sıvı yağ
1 tatlı kaşığı sarımsak tozu

taze çekilmiş karabiber

1 tatlı kaşığı tuz

1 paket kabartma tozu

Patatesler haricindeki tüm malzemeyi karıştırdım ve doğradığım patateslere ekledim. Yağlanmış bir fırın kalıbına bu karışımı döktüm. Üstüne de susam serptim... 180 derece fırında üzeri iyice kızarana kadar ve kürdan testini geçene kadar pişirdim.

Kürdan testi çok önemli sevgili cadı kardeşlerim; Hele böyle kek karışımlı tariflerde... E hadi afiyet olsun:)

YAPRAK SARMA CENNETİNDE, DÖRT KÖŞE BİR CADI

2010-03-22T20:59:00.001+02:00

Öyleyim vallahi...Sevinçten dört köşe bir halde koşturacağım şimdi evin içinde. Kediler de anladı bendeki değişikliği..."Dolmadan önce anne" ve "dolmadan sonra anne" şeklinde kedi hissiyatına uygun değerlendiriyorlar şimdi beni...

Benim bu dünyada en çok, evet evet, en çok sevdiğim lezzet "Zeytinyağlı Yaprak Dolması" mucizesi...Dünyanın en özgün, en harika, en mükemmel, en lezzetli yemeğidir bence kendileri.
Bu yaşımda süper ötesi zeytinyağlı yaprak dolma yapmamın ve bir nebzecik mütevazı olmayışımın nedenlerinin birincisi genetik kodlarımı borçlu olduğum rahmetli anneannem "Edremitli" Yıldız Bingöllü, ikincisi ise çerkez kızı kayınvalidem Serpilciğimin tarifini uyguluyor olmamdır.
Tarifi vereyim mi?
Ama biraz cesaret ister bu tarif; zira şekeri, yeşillikleri, baharatı boldur, şaşırtmasın sizi sonra...

3 su bardağı pirinç (dolma için ideali Osmancık pirinci derler ama ben Baldo kullandım)
2 adet orta boy soğan
1/4 bardak kuş üzümü
1/4 bardak dolmalık fıstık
yarımşar demet maydanoz ve dereotu
biraz taze nane (nane zevkinize göre elinizle koparıverin)
2 tatlı kaşığı yenibahar (dolma baharı)
1 çay kaşığı tarçın
2-3 çorba kaşığı toz şeker (işte bu konu genellikle şöyle bir durduyor konuştuğum herkesi. Deneyenden söylemesi, lezzet harika oluyorsa hiç çekinmeyin...)
2 tatlı kaşığı kadar tuz (zevkinize göre ayarlayın)
kuru nane
zeytinyağı
1 adet limon
3,5-4 su bardağı sıcak su
500 gr salamura asma yaprağı

İlk önce yaprakları hazırladım. eğer biber dolması yapacaksanız dolmalık bibere, diğer çeşitler için karalahana veya lahanaya aynı içi kullanabilirsiniz. Asma yaprağı tazeyse bir miktar suda haşlamak gerekiyor ama ben salamura kullandım. Buna rağmen, önce bir kaç kez suyunu değiştirerek yarım saat kadar suda beklettim, sonra da 3-4 dakika kadar haşladım. İki elimle iyice suyunu süzdüm ve içi yerleştirmeye hazır hale getirdim.
Dolmanın içi için, öncelikle fıstıkları zeytinyağında kavurdum. Hafif kahverengi hale gelmeye başlayınca soğanları ekledim. Önce yüksek ateşte biraz kavurdum, sonra kısık ateşte üstünü kapayarak bir kaç dakika pişirdim. İyice yıkayıp, yarım saat suda beklettiğim pirinçleri de ekledim. Ardından kalan baharatları attım içine. 2 su bardağı suyu da ekledim, kağını kapattım ve pilav pişirir gibi suyunu çekene kadar pişirdim. Kapağını açar açmaz dereotu, nane ve maydanozu ekledim ve karıştırdım. Dolma içi artık hazır hale geldi.
Asma yapraklarına tek tek hazırladığım içten koydum. Önce kenarları kapadım, sonra da ince ve sıkı bir şekilde sarmaya gayret ettim. Yalnız çok da sıkı sarmayın, çünkü piştiği zaman zaten şişecekler.
Tencereye yerleştirmeden önce bir kaç asma yaprağı ile tencerenin dibini kaplamayı unutmayın yoksa dolmalarınız yanar.
Tüm dolmaları sardıktan sonra üzerlerine, kalan 1,5-2 bardak sıcak suyu, 1 limonun suyunu, göz kararı biraz tuz ve şekeri karıştırarak ekledim ve üzerine bir tabağı ters çevirerek kapadım. Kapağı da kapattım ve kısık ateşte pişmeye bıraktım.
Burada bana kızacaksınız çünkü ne kadar süre pişirdiğimi inanın bilemiyorum. Ben dolmanın kokusuna göre pişip pişmediğini anlıyorum. Hatta en alttakileri çok hafif yanık sevdiğim için burnuma çok hafif bir yanık kokusu gelince kapatıveriyorum ateşin altını. Bence siz bu tarifi uygularken mutlaka kısık ateşte pişirin ve 20 dakika sonra suyunu çekmiş mi diye bir kontrol edin.
Pişen dolmaları bir maşa yardımıyla tabaklara alın ve iyice soğuduktan sonra limon dilimleriyle süsleyerek (isterseniz) servis yapın...
Cadı, bir an evvel soğumaları için dua ediyor, büyü filan yapacak şimdi çabuk soğusunlar diye...Hadi afiyet olsun, Edremetli Yıldız Bingöllü'nün ruhu şad olsun...

PEYNİRLİ BÖREK VE AVOKADO SALATASI

2010-03-21T23:07:00.000+02:00

Geçen gün "mutfaktazen"de Tijen harika bir börek tarifi vermişti. Ben de en lezzetli ve kolay börek sosunun zeytinyağı ve sudan oluştuğuna dair yorum yazmıştım. Bugün bu böreği de yapınca, afiyetle de yeyince tekrar karar verdim ki hafif zeytinyağı ve suyla hazırlanan börekten daha hafif, daha çıtır ve daha lezzetli bir börek yok.

Mutfak robotuma yaptırdım bugün bütün işi. 1/4 kalıp taze kaşar peyniri ve 1/4 kalıp sert beyaz peyniri biraz maydanoz ve dereotuyla birlikte, biraz da çerkez acısıyla, tuz ve karabiberle robotumda çektim. Üçgen kestiğim bir yufkanın üzerine fırçayla su sürdüm ve bir yufka daha koydum üzerine. Ona da su sürdükten sonra peynir karışımından ekledim biraz. Sigara böreğinden biraz daha kalın bir şekilde sardım. Üzerine tekrar su ve son olarak da zeytinyağı sürdüm. Bugün pişirmek üzere kendimize 4 adet ayırdım ve kalanlarını buzdolabı poşetine koyarak doğru buzluğa gönderdim, peynirli börek krizlerinde alıp pişirmek üzere...
Pişireceğiniz zaman üzerine yumurta sarısı sürdükten sonra çörekotu ve susamla süsleyebilirsiniz. 180 derece fırında börekler kızarıncaya kadar pişirin. Lezzeti, hafifliği inanılmaz, görüntüsü baştan çıkarıcı...
Avokado Salatası her zamanki gibi tamamen hayal dünyamdan çıkma. Ama Gökhan "hayatımda yediğim en güzel salata bu" dediğine göre iyi ki de çıkmış. Bir adet kıvırcık salatayı temizleyip sirkeli suda beklettikten sonra iki ayrı tabağa paylaştıracak şekilde doğradım. Üstüne 5-6 kornişon turşuyu dilimledim ve biraz tatlı mısır ilave ettim. Geçen gün aldığım arpacık soğanları da değerlendirdim ve ince ince doğrayarak salatanın üzerine yerleştirdim.

Bu arada 1 adet avokadoyu elma dilimi şeklinde kestikten sonra 1 limonun suyu, 2 çorba kaşığı zeytinyağı, 2 diş sarımsak ve biraz taze nane karışımında 1-2 saat kadar beklettim.
Gelelim salatanın sosuna. Hani daha önce anlattığım ve her fırsatta övdüğüm Carrefour'un özel hardalları vardı ya? İşte bu salatanın vazgeçilmez lezzetini onlardan biri olan "Moutarde a la Provançale"a borçluyum. 1 tatlı kaşığı kadar hardalı 5 çorba kaşığı yoğurt ve 2 çorba kaşığı mayonezle karıştırdım. Biraz sıcak su ekledim. Tuz ve karabiberi de ekledikten sonra iyice karıştırdığım sosu salatamın üzerine döktüm. En üste de sosta beklettiğim avokadoları yerleştirdim. Tabi taze kaşar peyniri rendesi de olmazsa olmazı. Afiyet olsun, denerseniz haberim olsun:)

MİNİ MİNİ HAVUÇLU KEKLER, ha bi de kurabiyeler....

2010-03-20T18:16:00.001+02:00

Kendimden geçmekteyim. Kendimden geçmekteyim çünkü mutfağımın ortasında bir masal dünyası var. Rengarenk mini kek kalıpları içinde başını uzatmış bana göz kırpan mini mini havuçlu kekler var. Hem de yine tam buğday unu mucizeli! Ama böyle olmaz ki... Eskiden ne güzel "bu tam buğday unuyla hiç bir şey beceremiyorum!" deyip duruyordum. Ama artık cadı da öğrendi, e biraz da lezzetine alıştı.
Aynı hamurdan bir tepsi mini mini havuçlu kek, bir tepsi de havuçlu kurabiye çıkar mı? Çıkar...
Bakın oldu da pişti bile...

1 su bardağı kadar rende havucu bir kapta 1 çorba kaşığı tereyağı ile 10 dk kadar pişirdim. Biraz da sıcak su ekledim. Yarım bardak sıvıyağ, 3/4 bardak şeker, pişen havuçlar ve 1 yumurtayı karıştırdım. Bir başka kapta 1+ 1/2 bardak tam buğday unu, 1/4 bardak soya unu, 1 paket şekerli vanilin, 1 paket kabartma tozu, 1 tatlı kaşığı tarçın, 1 tutam tuz ve5 adet Eti Burçak Yulaflıyı (robotta çekilmiş) da karıştırdım. Bu karışımı, sıvı karışıma ekledim ve 2 tatlı kaşığı kadar limon suyu ekledim. Karışım, kullanacağınız kalıba göre kek veya kurabiye haline gelebiliyor. Cadının mutfağında büyü var çünkü:) Geçen gün fotoğrafını yayınladığım, anneciğimin aldığı mini silikon kaplara parmağımı hafifçe ıslatarak ve bastırarak karışımdan yerleştirdim. Yaklaşık 180 derece fırında kürdan testi başarılı sonuçlanana kadar pişirdim. Karışımın artan yarısını da kaşıkla yağlı kağıt üzerine nispeten ince bir katman halinde parça parça koydum ve biraz daha fazla pişirerek bundan da havuçlu kurabiyeler elde ettim.
Daha fazla söze gerek yok kiiiiiii.........

KARİDESLİ LINGUINE BENİ BENDEN ALDİİİ....

2010-03-20T01:35:00.002+02:00

Hepsi Tyler'ın suçu. Gece yarısı, hatta sabaha karşı Home Tv açılıp da Tyler'ın yine harikalar yaratışı izlenmeseydi, böyle çileden çıkılıp linguini minguini tutturulmayacaktı...
Ne zaman İtalya'ya gidip, karidesli linguini lezzetini keşfettim, o zamandan beri ben insan değilim sanki, başka bir şeyim. Deniz böcüklü makarna beni benden alıyor. Vejeteryan olmaya kalktığım her dönemde bir bu karides olayı döndürüyor beni davamdan, bir de lahmacun...Ne de alakalılar ya:)
Bugün lafı çok uzatmayacağım çünkü fotoğraf kendini anlatıyor. Hatta yemeğin ismi bile yetiyor zihinde deniz böceklerinin uçuşmasına...

Home Tv'de izledikten sonra direk www.foodnetwork.com ziyaret edildi cadı tarafından ve Tyler Florence'ın muhteşem tarifi Amerikalardan geldi bizim Kadıköy'deki mutfağa...

1 paket linguini (spagetti kullandım) - (Barilla kullandım, her zamanki gibi)
4 çorba kaşığı tereyağ
4 çorba kaşığı zeytinyağ (bu oranlar çok geldi bana, yağlı yemek sevmiyorum çok, yarıya indirdim yağ oranlarını hatta 1 çorba kaşığı tereyağ, 2 çorba kaşığı zeytinyağı kullandım toplamda)
3 adet arpacık soğanı (tarifte 2 adet diyor)
3 diş sarımsak (bunu da fazlalaştırdım biraz)
1/2 kg karides (400 gr kullandım)
kırmızı pul biber (opsiyonel)
1/2 bardak beyaz şarap
1 limonun suyu
10-12 dal maydanoz

Makarnayı "Al Dente" kıvamı olması için önerilen pişirme süresinden 1 dk önce alıp süzdüm. İyi bir İtalyan tarifi için 100 gr. makarna için 1lt. su ve 1 tatlı kaşığı tuz öneriliyor. Ayrıca Barilla gibi makarnaları süzdükten sonra sudan geçirmemeliyiz. Onun yerine hafif sulu bırakarak hemen sosla karıştırmalıyız.
Bu sırada, bir miktar tereyağı ve zeytinyağında incecik doğranmış arpacık soğanları ve sarımsakları pişirdim. Kırmızı pul biber, tuz ve karabiber ekledikten sonra karidesleri ekledim ve yaklaşık 6 dk kadar birlikte pişirdim. Piştikten sonra karidesleri başka bir tabağa aldım ve aynı tavaya beyaz şarap, biraz tereyağı ve zeytinyağı ilave ettikten sonra 1/2 kepçe kadar makarnanın suyundan ilave ettim. Bu ilave, sosumuza biraz nişastalı bir doku katıyor. 1 limonun suyunu da ekledikten sonra maydanozları kattım içerisine ve sos bir süre kaynadıktan sonra karidesleri ilave ettim. Sonra da süzdüğüm makarnanın içerisine sosu boşalltım ve karıştırdım. İtalyanlar genellikle karidesli makarnayla permesan peyniri tavsiye etmiyorlar ama tercih sizin. Ben çok sevdiğim için biraz ekledim.
"Tyler aşkolsun", demek istiyorum şu anda ama onun sayesinde güzel, hatta büyülü, hatta mükemmel bir akşam yemeğinin tadı çıkarıldı cadı evinde...Size de tavsiye ederim...

http://www.foodnetwork.com/recipes/tyler-florence/shrimp-scampi-with-linguini-recipe/index.html

ALIŞVERİŞ ÖNCESİ CADI YEMEĞİ

2010-03-18T00:01:00.007+02:00

Bu akşam geç saatte alışverişe çıkmamız gerekiyordu ve açıkçası yine dışarıda yemek istemedim. Bu aralar bir koşturma gidiyor zaten, daha öğlen Burger King krizi tuttu cadıyla kocasının, bari daha fazla abartmasınlar diyerek kadın kısmısı güzel bir salata ve soğan halkalarıyla taçlandırdı bu akşamı...
Uzun zamandır aradığım bir şeydi, iyi ve kolay bir "onion rings"* tarifi. Nedense her tarifte hoşuma giden şeylerin yanında bir sürü de sağlıksız detay var. Örneğin soğan halkası denilince akla ilk gelen şey cıvık cıvık yağın içerisinde fokur fokur kızarması. Ama hayııııırrrr... O kadar yağı bünyeme sokmayacağım ben. Bu akşam da bu isyanıma uygun olarak, bir kaç tarifi birleştirdim, bir şeyler eksilttim, çıkarttım ve kendi tarifimi bulmuş oldum. Soğan halkalarını batırdığım bulamaç tarifini southernfood.about.com adresinden aldım ama içine ayrıca sarımsak tozu ve taze çekilmiş karabiber ekledim.

*SOĞAN HALKALARI

1/2 bardak un
1 çay kaşığı tuz
1 çay kaşığı karabiber
1/2 paket kabartma tozu
1 iyice çırpılmış yumurta
1/2 bardak süt (light kullandım)
sarımsak tozu

bir çay tabağına biraz un
" " " " galeta unu
Soğan halkalarını yapmak için 1 adet soğanı halka halka olacak şekilde doğradım. Kırılmamasına dikkat ederek halkaları çıkardım. Önce una buladım, sonra yukarıdaki tarifteki bulamaca, ardından da galeta ununa. Bütün bu işlemleri elinizle değil, çatalla yapmanızı tavsiye ederim zira elinize bulaşan un, bulamaç ve galeta unu işinizi zorlaştıracaktır.
Dilerseniz kızartabilirsiniz soğanlarınızı ama ben fırın ızgarasının üzerine dizdim, üstlerine ayçiçek yağı püskürttüm (hazır sprey yağ kullanabilirsiniz, veya temiz bir sprey şişesi içerisinde yağınızı hazırlayabilirsiniz). Sonra da yaklaşık 170 derecelik, önceden ısıtılmış fırında güzelce altın rengi olana kadar pişirdim. Kızartmaya ne gerek var değil mi? Öyle hafif oluyor ki böyle, vazgeçemezsiniz, cadıdan söylemesi...
Günün en harika yemeği ise tamamen kendi keşfim olan "Avokadolu Cadı Bahçesi" idi. Yazıyı sizle paylaşırken bile tadı hala damağımda. Buyrunuz:

AVOKADOLU CADI BAHÇESİ

1 haşlanmış patates
1 avokado (aldığınızda sertse bir kaç gün oda sıcaklığında bekletirseniz kıvamını bulacaktır. Hafif yumuşadığında kullanabilirsiniz.)
5-6 dal maydanoz
1/2 soğan -karamelize edilmiş- (soğan halkalarından artan yarım soğanı değerlendirmek için ekledim ama harika oldu:)
2 çorba kaşığı tatlı mısır
2 tatlı kaşığı susam (kavrulmuş)
1 çay kaşığı kimyon

sosu için:
1/2 çay bardağı zeytinyağı
1 limon
2 diş sarımsak (ezilmiş veya dövülmüş)
2 tatlı kaşığı bal
tuz

Carrefour -Selection Moutarde au Basilic (bu harika aromalı hardalı Carrefour'da bulabilirsiniz. Ayrıca "a la Provençale" hardalı da patates salatalarına ve etlere çok yakışıyor. Yeşil olan yani benim bu salatada kullandığım fesleğenli çeşidi.
Malzemeleri siz zevkinize göre değiştirip, farklı tatlar yakalayabilirsiniz. Örneğin normal hardal kullanabilirsiniz. Tatlı bir aroma istemezseniz bal kullanmayabilirsiniz. Yoğurtlu bir sos yapabilirsiniz. Bu tarif inanılmaz oldu ama, onu da belirteyim...
Patatesi ve avokadoyu zar şeklinde doğradıktan sonra, tüm malzemelerini karıştırarak hazırladığım sosta yarım saat kadar beklettim. Daha sonra üzerine karamelize edilmiş soğanları koydum. En son da susam ve kimyonla süsledim. Kimyonu direk olarak sosun içine katabilirsiniz.
Alışveriş öncesi bir yemek macerası da böylelikle midemizde son bulmuş oldu. Ama nefisti, ama lezizdi, ama hafifti ve çoook eğlenceliydi. Gökhan bayıldı, ben bayıldım, hemen de paylaştım. Afiyet olsun:)
****GÜNÜN SÜRPRİZİ: Bu gün yüzümü güldüren detaylardan biri annemin hediye olarak aldığı bu rengarenk silikon mini tart kalıplarıydı...

Yemekte Miyiz?

2010-03-14T00:40:00.000+02:00

Bilmem ben mi yanlış hatırlıyorum, bize daha küçücük bir çocukken, ailecek yemek yemenin güzelliği, kutsallığı, "yemek" kavramının tek başına belli bir saygı çerçevesi içerisinde ele alınması gerektiği, yemek yerken ağız şapırdatmanın, bağırarak konuşmanın, kavga etmenin doğru olmayacağı ve temel olarak "yemek yemenin" kutsallığı öğretilmişti.

Yine bizim kültürümüze ve yine bizim geleneklerimize özgü olarak "yemeği yapan" kişinin emeğine saygı duyulması gerektiği, olağanüstü lezzetli bir yemek olmasa dahi yapan kişiye teşekkür etmek ve "eline sağlık" dilekleri sunmak gerekliliği, en azından ben kendimi bildim bileli söylenir durur.

Yine aynı kültürün ve aynı geleneklere sahip çıkan toplumun, şimdi ekran karşısında meyve soyarak veya 'çekirdek çitleyerek' "yaratılmış", "senaryolaştırılmış", "yapılmış" muhabbetlerle süslenmiş sahte yemek kavgalarıyla dolu, yemeği aşağılama aracı olarak kullanan, kavga malzemesi yapan programları izlemesi, izlemekten öte hayatının önemli bir kısmını bu programları izleyerek, tartışarak geçirmesi nasıl bir çelişkidir? Bu konu bir tek beni mi rahatsız ediyor onu da bilmiyorum. Ama "yemeğe", "yemek yapana" saygısızlık, özellikle "yemeğe" bu kadar saygı duyan bir toplumda nasıl bu kadar alışılagelinir bir davranış haline geldi onu anlamak mümkün değil.

Hangi program, hangi kanalda inanın bilmiyorum. Çok da bilmek istemiyorum. Bir kaç kere rastladım ve izledim. Hayır, meyve soyarak ya da çekirdek yiyerek değil. Yüzümde ekşi bir ifadeyle, hayatım boyunca yemeğin kutsallığına dair bana öğretilenleri sorgulayarak izledim.

Saygıdeğer sayılabilecek bir ev hanımı, cinsel tercihi konusunda kararsız kalmış gibi görünen bir beyefendi, daha alt kültüre ait, halktan bir hanım kız, bir adet bıyıklı iri yarı amca olayın kahramanları oluyor genelde.

Birbirlerine sundukları saygı sevgi ifadeleriyle, neredeyse sahtelikten kırılacak şekilde başlıyorlar, ev sahibinin yemeklerini tatmaya. Sonra yavaş yavaş eleştiriler başlıyor. Eleştiriler gittikçe sertleşiyor. Yapılan yemekler, harcanan onlarca malzemeyle hazırlanan, "nimet" diye öpüp başa konan bir sürü yiyecek yerden yere vurularak aşağılanıyor. Ve genellikle sonlara doğru "aç kaldık", "bu yemek yenmez" ifadeleriyle, ortada kalmış boynu bükük yemekler, sinirli ev sahibi portresi, egosunu tatmin etmiş yarışmacılar şeklinde kavga gürültü ayrılıyorlar mekandan. Ha tabi unutmadan, psikopatlık diz boyu olduğu için memlekette, bir de bütün bu kavganın üstüne "gecenin sürprizi" diye sunulan bir gösteri peydahlanıyor ortada. Ya Kafkas dansı, ya gitar ve vokal -ki genellikle vokal ev sahibi oluyor-, ya flamenko gösterisi.

"İzleme kardeşim sen de!" denir tabi bu kadar lafın ardından. İzlemek ya da izlememek değil mesele. Mesele; yemek kültürü konusunda kitaplara konu olan bir milletin, yemeği bu kadar aşağılayarak, yemek yapanı bu kadar hor görerek, medya maymunluğu etiketine sahip çıkıp, bağra bağıra ilan etmesi bu durumu. Ağrıma gitmez mi? Gider tabi, yemek yapmayı seven ve yemeğe değer veren biri olarak.

Haklarını yemeyeyim. Harika bir olay var bu programların bazılarında. Artan yemekleri sokak hayvanlarına vermek için bir poşete dolduruyorlar. Artık ne kadarı yerine ulaşıyor bilmiyorum ama bu kadar süslü karmaşa, bu kadar makyajlı medya maymunluğu, bu kadar rezalet içinde ufak da olsa bir teselli veriyor bana...

SUSAMLI ÇUBUKLAR

2010-03-12T23:59:00.002+02:00

Arabada, evde, çekmecelerin birinde, dolapların köşesinde, illaki bulunur bir paket grissini ya da galeta mı desem...Ben ne zamandır tam tutacak, iyi bir tarif arıyordum, buldum sonunda. İş Bankası Yayınları'ndan çıkan, harika bir "Akdeniz Yemekleri" kitabım var, şu ana kadar tariflerde hiç hüsrana uğramadım. Bu hafif ve lezzetli ve hatta kolay grissini tarifleri de aynı kitaptan işte, tabi burnumu sokmadım değil; ufak bir kaç şey değiştirdim.

2 su bardağı beyaz un (elimde olmadığı için tam buğday unuyla deneyemedim, en kısa zamanda deneyip paylaşacağım.)
1 çay kaşığı tuz (ben 1 tatlı kaşığı ekledim, eğer az tuzlu istiyorsanız tarifteki gibi uygulayın.)
1 paket hazır instant maya (tarifte 7 gr. kuru maya olarak verilmiş)
2 yemek kaşığı susam
2 yemek kaşığı zeytinyağı

ayrıca tarife eklenmemiş "yeterli miktarda ılık su" olarak not düşülmüş yaklaşık 1 su bardağı su hamuru yoğurmak için gerekiyor.

Malzemeler elimin altındaydı. Un, maya, tuz ve susamları iyice karıştırdım, ortalarında çukur açtım ve zeytinyağı ile suyu yavaşça ekleyerek karıştırdım, yoğurmaya başladım. Ele yapışmayacak bir hamur elde ettikten sonra hamuru top haline getirdim, üzerine zeytinyağı sürdüm ve nemli bir bezle örtüp yaklaşık 1 saat bekledim. Bu süreç hamurun mayalanması ve tarifin tutması için çok önemli. Aman ha üşenip, "bekleyemeyeceğim" deyip de acele fırına vermeyin çubukları. Yaklaşık 1 saat kadar sonra hamur, iki katı büyüklüğe ulaştı. Maya mucizesi ayrı bir olay, insana yaşadığını hatırlatıyor, nefes alan bir canlı gibi sanki...

Hamur kabardıktan sonra "ufak parçalar kopararak unlanmış bir yüzeyde ince çubuklar haline getirin" demiş kitapta ama ben elimle ileri geri hareket ettirerek ince çubuklar oluşturdum, daha kolay oldu sanki. Yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine dizdim susamlı çubukları. Önceden 200 dereceye kadar ısıttığım fırına verdim ve istediğim gevrekliğe ulaşıncaya kadar pişirdim. Piştiğini düşününce de alabilirsiniz fırından ama ben biraz kavruk seviyorum, o nedenle altın sarısından biraz daha kahverengiye doğru dönüşmelerini bekledim. Fırından aldıktan sonra 15-20 dk. kadar soğumaya bırakmanızı tavsiye ederim. Benimkilerin tadı harika oldu. Evimde, kendi ellerimle yaptığımı bilmek ayrı bir zevk, az yağlı, hafif bir atıştırmalık olduğunu bilmek ayrı güzel, sizinle paylaşmak ayrı harika...Hadi afiyet olsun...

ÇİKOLATA DENİZİNDE YÜZMEK İSTEYENLER

2010-03-06T03:01:00.000+02:00

Tam da böyle bir gündü işte. Çikolata denizi olsa böyle uçsuz bucaksız, tepeden balıklama dalsam içine, zaten balıklama atlamayı bilmem ben, göbek üstü çakılırım, tam o anda da nasıl güzel sıçrar o çikolatalar bir düşünün. Cadılığım tuttu, mutfak çağırdı, gittim..

Düşündüm, düşündüm...

Öyle deliler gibi çikolata yemeyeyim şimdi bu saatte ama yine de çikolata olsun bir yerlerde. Canım sıcak bir şeyler de istiyor. Tariflerine bayıldığım bir kitabım var, "En Lezzetli Vejetaryen Yemekleri"... Açtım "içecekler" kısmını, bir de baktım harika bir sıcak çikolata tarifi. Cadı duramaz ekler, çıkarır, uydurur...Aynen öyle yaptım...

1 yemek kaşığı kakao
2 yemek kaşığı veya daha tatlı isterseniz daha fazla, şeker
2 fincan sıcak süt (Light kullandım. Daha önceden hazırlayın)
1/4 bardak su
şekerli vanilin (işte bunu ben kattım, normalde yoktu tarifte, süper de oldu kardeşim...)

Kakao, şeker ve vanilyayı iyice karıştırdım, daha sonra 1/4 oranında suyla hafif ateşte çırpmaya başladım. Hafif fokurdayınca mikrodalgada çabucak ısıttığım sütü de ekledim ve karıştırmaya hatta çırpmaya devam ederek kısık ateşte pişirdim. Mis gibi koktu tabi, hemen fincanlara aldım, üzerine de kakao serptim. Kitapta "yanında rom veya viskiyle servis edebilirsiniz" demiş. Süper olur herhalde ama uyumadan önce alkol sokmayalım bünyeye diye tercih etmedim ben.

Neyse sonuç şu ki, fotoğrafsız bir blog yazısı çıkmış oldu ortaya. Niye biliyor musunuz? Ruhunuz çikolata isterse ve sıcak kakaonuzu soğumadan içmek için tepiniyorsanız, bu bencil çikolata tutkusunun bir bedeli oluyor. Yazıyı yazmaya karar verdiğimde çoktan boş fincanın dibinde artmış kakaolar birikmiş ve mideler çikolata bayramı etmeye başlamıştı. Ne bir fotoğraf, ne bir anı, ne bir kanıt kaldı geriye...Ama tarifi paylaştım işte, kızmayın e mi?

blog not: Gökhan'ı daha önce sıcak çikolata içerken görmedim mi nedir, homur homur garip sesler çıkarıp mırıldanıyor yudumlarken kakaosunu, daha yeni tarlasını ekip evine dönmüş, beyaz sakallı, pipolu bir hobbit gibi :)

KEYİFTEN PATLAYAN TANELER...

2010-03-05T01:36:00.002+02:00

Hep bir geyik vardır hani "acaba insanlar mısır patlatma olayını nasıl keşfetti?" diye. Gerçekten de vardır. Patlamış mısır yenilen ortamlarda, "hamur humur" ağız şapırdatma seslerinin yanında "ya bak ne dicem", "de!", "acaba ilk patlamış mısır nası bulundu", "valla ha!nası bulundu acaba?"

Ve sonrasında yavaş yavaş çeşitli fikirler öne sürülür, kimi der ki ilk insan ateşe mısır taneleri attı, patladı, çok şaşırdılar. Kimi, "Güney Amerika dolaylarında yengemler oturuyo benim, onlar diyo, orda eskiden kıtlık neyin varmış, yemek bulamayınca insanlar mısır tanelerini pişirip yemek istemişler, patlayıvermiş, çok sevinmişler"...

İşin aslı nedir peki? Bir efsaneye göre, son derece sıcak bir yaz gününde mısır tarlalarındaki mısır taneleri aşırı sıcağa dayanamayarak patlamaya başlamışlar ve keşif de bu şekilde olmuş. Amerikan Kızılderili folklörüne göre ise her bir mısır tanesinin içerisinde yaşayan ruhlar taneler ısıtıldıkça evlerinin içindeki sıcağa dayanamayıp patlayarak dışarı çıkarlarmış. Efsaneler söylentilerden ilginç, sohbetler, tarihten ilginç... Amerika kıtasında yapılan kazılarda ortaya çıkan patlamış mısır tanelerine kadar gidiyor araştırmalar...

Tez yazmayalım biz konuyla ilgili, keyfini sürelim şimdi. Mısır patlatmanın en kolay yollarından biri tencere, kapak, ayçiçek yağı ve tuz dörtlüsünden geçer. Bunun yanında mısır patlatma makineleri, pazarda satılan, yandan mısır tanelerini koyup çıkartmaya yarayan kapağı olan, sallama kolu bulunan müthiş icat, ve tabi ki mikrodalga fırınlar.

Canım patlamış mısır istediğinde veya Gökhan "hadi ya gel patlamış mısır yiyelim" dediğinde ilk sorum "tatlı mı, tuzlu mu olsun?"dur. Çünkü her iki türüne de bayılıyoruz. O sırada hangini isterse midemiz ona göre hazırlıklarımızı yapıp patlatırız sarı taneleri...

Dün yine malum soruyu sordum: "Tatlı mı, tuzlu mu?". Bu sefer Gökhan'ın canı tatlı çekmiş olacak ki, "Ne zamandır yemedik, şekerli mısır yiyelim.." dedi.

Eskiden beri uyguladığım, kendi keşfettiğim bir şekerli mısır tarifim var. Ama açıkçası bir yerlerde yapılıyor mu, yapan var mı bilmiyorum. Genelde patlamış mısır tarifi aradığınız zaman, hep sade şekilde patlatılıp, şeker içine veya şurup içine konarak, sertleşmesi beklenen mısır tariflerine rastlıyorum. Bunlar hem aşırı derecede şekerli oluyor, hem de mısırın kendi tadını almak güçleşiyor o kadar yoğun şekerin içinde.

Dün de yine eski tariften şaşmadım. tencereye 2-3 yemek kaşığı ayçiçek yağı koydum ve iki kişi için yaklaşık 1 su bardağı mısır tanesi ekledim. Şeker detayı burada devreye giriyor. Yaklaşık 2-3 yemek kaşığı pudra şekerini tencereye ekledim ve iyice ısınana kadar telle çırpmaya başladım. Mutlaka çırpma teli kullanın eğer deneyecekseniz ve sakın normal şekeri bu yöntemle pişirmeyin çünkü karamelleşir ve yapışır kalır. İlk patlamaya kadar durmadan çırparak karıştırın. İlk patlama "yalnız kalmak istiyorum, kapıyı kapat!" uyarısıdır. Tanecikleri yalnız başlarına bırakın ki ruhları uçup gitmesin...Kapağını kapadığınız tencereyi ateşin üzerinde hafif hafif sallayabilirsiniz taneler hareket etsin diye... Ne zaman ki artık patlama sesi duymuyorsunuz, o zaman mısırlar da olmuş demektir. Geniş kaba aldığınız patlamış ruhları, pardon, mısırları damak tadınıza göre biraz daha pudra şekeri serperek tatlandırabilirsiniz. Afiyet olsun. Bu arada resimde arkadaki yaratığa dikkatinizi çekmek isterim. Bıdık Bey'in, fotoğrafının çekildiğini anlayıp, poz verdiği andır bu:)

Kaynaklar: http://whatscookingamerica.net/History/PopcornHistory.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Popcorn

BAHARATLI CADI MUFFİNLERİ

2010-03-04T05:28:00.009+02:00

Kimimiz gece yarıları tatlı krizlerine girerken kimimiz tuzlu diye tutturuyoruz. Hele bir de elde tuzlulardan harika örnekler varsa ve ardından da mideye indirilecek tatlılar bulunuyorsa, önce tuzlu sonra tatlı bir ziyafet olur midelere... biri kilo mu dedi?

Duymayalım şimdilik:)

Aslında hala daha kesin bir temel muffin tarifim yok elimde, bazen nette araştırıyorum ve temel malzemelerin üzerine ne bulursam katarak istediğim lezzeti elde etmeye çalışıyorum. Bu cadı muffinlerinde ise tüm tarif tamamiyle bana ait.

Tuzu, baharatı, değişik lezzetleri, kavruk fındıkımsı lezzetin mimarı soya unu, kabartma tozu bulamayan cadının hazır maya kullanması, "çörek otu" mu yoksa "susam" mı diye düşünüp dururken "neden her ikisini birden kullanmıyorsun" diyen şeytan dürtmesi... Hepsi bu tarifte...

Gökhan bayıldı, annem parmaklarını yiyordu, zaten tatlı, pasta, çörek delisi olan Melis yine bacaklarıma sürünerek "bana kek ver bee" tribine girdi... Mutfağım hiç dağılmadı. İkea'dan aldığım yeni un eleme aletim beni kendine hayran bıraktı, filan falan derken tarifi de vereyim değil mi?

1 + 1/4 su bardağı* un

1/4 su bardağı soya unu (yoksa aynı oranda normal un)

1 yumurta

1 paket kabartma tozu veya hazır (insant) maya

1 bardak kadar maydanoz ve dilediğiniz çeşit otlar

1 tatlı kaşığı tuz (kurutulmuş kavrulmuş soğan da tuzlu olduğu için eğer bunu kullanacaksanız daha az tuz koyun)

1.5 çorba kaşığı havanda dövülmüş veya ince çekilmiş kurutulmuş soğan

1/4 bardak sıvı yağ

1/2 bardak yoğurt + 1/2 bardak su karşımı yani ayran (yoksa 1 bardak süt de kullanabilirsiniz)

kek hamuru kıvamına gelinceye kadar su(yaklaşık yarım su bardağına ihtiyaç oluyor.)**

1 tatlı kaşığı sarımsak tozu

1 tatlı kaşığı kırmızı biber

1 tatlı kaşığı taze çekilmiş kara biber

pişmeden önceki görüntü şöyleydi:

İlk önce unu eledim ve sıvı malzemeleri yavaşça karıştırarak ekledim, yumurtayı çırptıktan sonra karıştırmaya devam ederek baharatları ve maydanozları ekledim. Kek hamuru kıvamında olduğu zaman (koyu boza kıvamı gibi) yağlanmış muffin kalıplarıma boşalttım, üstlerine yarı yarıya susam ve çörek otu serptim ve yaklaşık 170 derece fırında kürdan testi temiz sonuçlanana kadar pişirdim.*** Gelelim notlarıma:

*Sitemi takip eden tüm dostlar, eş, arkadaş, aile, tanıdık tanımadık herkese özellikle belirtmek isterim ki ...Pınar Cadısı... bir yemek tarifi sitesi değil. Yalnızca bir paylaşım yeri ama bu paylaşıma keyifli lezzetler de dahil olduğu için paylaşmakta bir sakınca görmüyorum. Bu nedenle tarif anlatımı konusunda iddialı olmadığımı bilmenizi isterim. Her zaman kendi yorumunuzu katın, malzemeleri ekleyin, çıkarın, deneyerek görün ve siz de paylaşın. Peki bu "su bardağı" meselesi nedir? Şudur: 1 su bardağı büyük olmayan normal ölçülerdeki bardaktır, meşrubat koyduğumuz uzun bardaklar değildir. en azından benim kullandıklarım öyle..

**Kek hamuru derken koyu boza kıvamından bahsediyorum.

***Kek ve muffin tarzı tariflerde genellikle 20. dakikadan itibaren kürdan kontrolü yapmaya başlıyorum. Kürdan tertemiz çıkıyorsa kekin içinden, kekiniz pişmiş demektir.

Tüm bu işlerin, eğlencenin, hoş sohbetin, tatlı zahmetin ardından sonuç da resimdeki gibi oldu. Lezzet harikaydı, aynı kıvamı temel malzemelerle elde etmek mümkün ama eldeki diğer malzemelere göre (maydanoz, kırmızı biber, sarımsak, kurutulmuş soğan) tabi ki farklı lezzetler elde edilebilir.

Az daha unutuyordum; tarifte yazılan "kurutulmuş soğan" meselesi sizi korkutmasın. Yerine yarım bardağa denk gelecek şekilde taze soğan ekleyebilirsiniz. Ben biraz sıra dışı bir şey yaptım ve dün İkea'dan aldığım kavrulmuş soğanları tarife ekledim. Bu soğanlar gerçekten benim için çok özel bir lezzet zira bugüne kadar İsveç'e giden akrabalara sipariş edilip mutfağa sokulurken, bundan sonra burnumuzun dibinden, İkea'dan alabileceğimizi öğrenmek beni çok mutlu etti.

İkea İsveç Gıda Ürünleri içerisinde bulabileceğiniz bu soğanların görünümü de şöyle:

Ufak bir öneri, bu soğanları iyice ezip ya da robotta çekip yoğurtla karıştırdığınızda patates kızartması veya cipsin yanında deneyin bir, bakın neler oluyor;)

SOSYALİM, SOSYALSİN, SOSYALLER ve FaceBook'dan spesiyaliteler...

2010-03-01T01:32:00.005+02:00

Sabah uyandım. Şimdi kahvaltısı var, diş fırçalaması var, yüzünü yıkayıp kremler sürmen gerek, belki biraz yüze göze renk vermek gerek. Geniş bir esneme bir "uaaagggghh!" efekti ile nereye koştum bu sabah?

Banyoya mı? Hayır,
Mutfağa? Hayır,

Doğruca arka odaya bilgisayarın başına. Çünkü toplanması gereken lalelerim ve güllerim, doyurulması gereken ineklerim, yeni menüler koymam gereken Kafe'm, hindistan cevizleri stoklayacağım bir ada'm, minik ödüllerle mutlu etmem gereken bir ev hayvanım, kira toplamam gereken sitelerim, hediye göndermem gereken onlarca arkadaşım, açmam gereken onlarca hediye var. Çok iş var.

Eski devirler değişti, köprünün altından sular aktı, Petville'imiz, Farmville'imiz, Country Story'miz, My Town'umuz oldu. Sabah kalkınca yapılacak ilk işler de değişti böylece. Saçma mı? Tabi ki saçma ama ihtiyacımız var. Ama ruhum böyle mutlu, ama bir şekilde tatmin ediyor insanı.

Facebook oyunlarını oynayınca sanki hep oynamayanlara bir açıklama yapmam gerekiyor gibi hissediyorum. Sanki oynamak oynamamaya göre daha asosyal, daha "sanal" meraklısı bir tutum... Ama biz mutluyuz..Bazen oyunlarımızı değiştiriyoruz, bazen yeni oyunlar keşfediyoruz, bazen aylarca oynadıklarımızdan sıkılıp bırakıyoruz.

Bir şey birini mutlu ediyorsa, ve de bir zarar vermiyorsa o şey iyi midir? Zarar neye göre zarar? Zaman kaybı? Baş ağrısı? Boş iş? Olabilir...
Bir şey birini mutlu etmiyorsa ya da zarar veriyorsa? Ya da yarar vermiyorsa? Para için çalışmak, sosyal olmak, hayatın içinde olmak, gerçekten yaşamak? Olabilir...

Ben mutluyum arkadaşım, ister oynayın, hediyeler gönderelim birbirimize, ister oynamayın... Hayat her şekilde akıp gidiyor, bazılarımızın dışından geçiyor akıp giderken, bazılarımızın içinden.. Ben hangisiyim, henüz bilmiyorum...

2010-02-26T20:10:00.007+02:00

ONLINE KATALOG kampanya 3 için tık tık

Edward Scissorhands'deki Avoncu Teyze gibi hissediyorum kendimi böyle zamanlarda. Ama ben bu işi çok seviyorum. Kargolarla uğraşmak, sipariş girmek, ürün ambalajlarını koklamak, yeni ürünleri denemek süper bi şey..

İşte yeni katalog, buyrun seçin veya sadece bakın. Eğer bi isteğiniz olursa çekinmeden bana mesaj atın. Çünkü ben düşünüyorum da bana böyle Cadı diye bi tip gelse katalog matalog dese "nası olcak şimdi bu işler, nerden mesaj atcam şimdi" filan diye hem üşenir, hem asosyal olurdum. Ama öyle olmayın.

Bak ne diyorum, çekiniyorsanız, avonlakazaniyorum@gmail.com'a ürün kodlarını yazıyorsunuz, adresinizi yazıyorsunuz, "alıcı ödemeli" kargoyla adresinize ürünleri yolluyorum. Niye "alıcı ödemeli"? Çünkü Türkiye'nin her yerinden sipariş gelebiliyor ve tüm şehirlere, desi ve kg'a göre fiyat farklı olabileceği için benim açımdan hiç avantajlı ve sistemli olmuyor. Peki ne kadar tutuyor bu kargo olayı? Seçeceğiniz kargo şirketiyle çok alakalı bu konu. Örneğin PTT kargoyu tavsiye ediyorum, diğerlerine göre çok ucuz, fiyat olarak o kadar şahane olmasa da hizmet açısından da kesinlikle Yurtiçi Kargo tavsiyemdir.

"Niye çekincekmişim canım?" diyorsanız yine bana mesaj atıyorsunuz, isterseniz üstteki yöntemle sipariş veriyorsunuz, isterseniz telefon numaranızı veriyorsunuz, ben sizi arıyorum ve İstanbul içindeyseniz siparişlerinizi adresinize bizzat ben getiriyorum ve teslim ediyorum. Çekingen olmamak daha iyi gibi bu durumda, karar sizin:)

GERİ GELDİİİİİMMM...

2010-02-25T20:21:00.010+02:00

Dedim ya İkizler burcunun kaderi bu..Daha doğrusu İkizler'e bulaşan kişilerin kaderi. Bi geliyorum, bi gidiyorum, tutarsız blog sayfası da böyle oluyo herhalde.
Uzun lafın kısası, tekrar buradayım, Pınar Cadısı geri döndü:)
Bundan böyle blog sayfamda Avon ürünlerine, ürünlerle ilgili şahsi yorumlarıma, alışveriş imkanı veren linklere, ve en önemlisi, online Avon kataloğuna ulaşabileceksiniz.
Ben herhalde böyle şeylerin satışını yapacak son insanımdır ama Avon için olay farklı çünkü ben zaten Avon müşterisiyim ve kullandığım ürünleri herkese tavsiye etmek üstelik sevdiğim kişilerin en ekonomik fırsatlarla Avon ürünlerine ulaşması benim için çok önemli.
Sayfanın sol tarafında sabit "Avon Fırsatları" linkinden bu indirimli ürünlere ve fırsatlara ulaşabilirsiniz. Bu arada üstteki Avon cosmetics vintage fotoğrafına bakar mısınız? Hem ne kadar eski ve köklü bir marka olduğuna hem de o dönemin büyüsüne dikkatinizi çekerim.

YEŞİLLE MAVİYLE YENİDEN...

2008-09-18T22:50:00.012+03:00

Lütfen "ihmal etti", "vazgeçti", "ikizler burcu işte, bu kadar olur" demeyin. Çok üzgünüm, epeyce bir ara verdim ama inanın harika anılar, mükemmel görsel malzemeler ve dostluklarla geri geldim. İlk önce bir Bodrum'a gidelim dedik Gökhan'la. Gittik, üstelik 15 gün içerisinde ikinci gidişim oldu bu. Club Dedeman'da kaldık 4 gün kadar. Harikaydı. Kaldığımız ev, yemekler, havuz...Herkese tavsiye edebileceğim bir tesis Club Dedeman.

Daha sonra Gökhan'ın dayısı ve yengesiyle bir kaç gün geçirmek için Marmaris'e gittik. Son derece komik ve eğlenceli bir yolculuktu bu. Marmaris Koop.'nin şirin minibüsüyle, ciddi şöför amca ve cama asılı onlarca minik ayıcıkla, hatta sünnet fotoğraflarıyla, dantellerle gittik Marmaris'e. Nasıl keyifli bir yolculuktu anlatamam.

Sanırım Bodrum'un sadece şanı, şöhreti ve popülaritesi kalmış geriye. Marmaris'ten sonra o kadar çorak, renksiz ve boş geldi bize. Apayrı bir lezzet tabi, apayrı bir ruh...Çok eleştirmek gelmiyor içimden, Bodrum başka, herşeye rağmen...

En son 15 yaşındayken gittiğim Marmaris nasıl şahane bir yer olmuş. Hem yeşil, hem mavi. Kuru gürültüden uzak, sakin, eğlenceli. Ama yaşadığımız en mutlu anlar Akyaka'da idi. Akyaka bir cennet. Marmaris'e yarım saat uzaklıkta bir köy. Sevimli evleri, kumsalı, ormanıyla masallardan çıkmış gibi adeta.

Tabi İstanbul çocukları en fazla 1 hafta uzak kalabildi şehirlerinden. Özledik memleketimizi. Yağmuru, çamuru, trafiği, gürültüyü bile özledik. Kararında bıraktık, geldik evimize ama
çok beklettim siteyi takip edenleri. Anılar aklımda, bir bir yazıya döküp paylaşacağım...Tatil cadıya yaradı galiba. Bir huzur, bir mutluluk içimde. Lakin en güzel yer evimmiş, onu anladım...

MELİS'İN KIZI MELİS...

2008-08-18T14:43:00.011+03:00

Gri, zarif bir kediydi Melis. Apartmanın altında beslediğimiz, 5 kedi daha olduğu için eve alamadığımız, zaten eve gelmek istemeyen, küskün, mahsun bir kedi...Bir asalet abidesi...Abartmıyorum, evet yüceltiyorum çünkü kediden bir nebze olsun hazzetmeyen bir insan dahi onu gördüğünde hayranlığını gizleyemezdi.
Almışlar, bırakmışlar. Heves etmişler, yavruyken güzelmiş, büyümüş, bırakmışlar. İşte bu kadar basit...Hani bir bibloyu alırsınız, koyarsınız rafa. E diyelim biblo canlı ve başladı yaramazlık yapmaya, atarsınız değil mi? Ama o biblo...Peki Melis?
"Kısır mıdır, kısırlaştıralım mı?" diye düşünürken bir baktık ki Melis hamile. O zarif şey karnı burnunda, göbek bir sağa, bir sola dolaşıyor. Bizim eski evin yolu direk caddeye çıkardı, ama yan sokakla arasında bir duvar vardı. Melis hep o duvardan atlardı. Bize de adeta uyarırcasına kafasıyla işaret ederdi "duvardan geçin, caddeye çıkmayın" diye. O kadar akıllı işte.
Bir gün bir baktık 5 tane şirin yavru. Güzelce büyüttü hepsini, ne zaman ki 2 aylık oldular, karar verdi gitmeye...
Bizi hep uyarırdı ya "caddeye çıkmayın" diye. İşte o caddede, araba çarptı ona ve gitti Melis, ardında 5 yavrusuyla...
Ne oldu bu dramatik hikayenin sonunda? Yavrulardan birini, aynı ona benzeyen bir tanesini babama verdik. Yalnız yaşıyordu o dönem, "kedi arkadaşın olur" dedik. Adını da Melis koyduk:)
Ah o Melis, annesine bir parça olsun benzemeyen, minik canavar Melis...

Bizim Melis...

Yıllar geçti, babam ve annem ikinci baharlarını yaşarken biz Gökhan'la ilk baharımız için ilk adımlarımızı attık 2006 senesinde...Tabi kedileri de paylaştık. Bıdık, Tarçın, Pandora ve Melis bizimle yaşayacaktı.

Zaten Gökhan Melis'e aşık. Melis de ona...Ayrılamıyorlar, Melis biraz ortadan kaybolsun bizim ki başlıyor kahrolmaya...

Melis şimdi 5 yaşında, yaramaz, canavar, deli, manyak bir domuzcuk...

Gerçi yaşlandıkça olgunlaşıyor ve annesine daha çok benzemeye başlıyor ama hep komik, çok komik...
Bizi mutlu ediyor, babasını gülümsetiyor, evde futbol oynuyorlar Gökhan'la, koşturup duruyorlar.
Biraz sesi kısık. Böyle grip olmuş, bir ay ateşli yatmış birinin "miyav" dediğini düşünün, öyle işte...

Nereye gelirse, ordaki eşyaları eliyle, göbeğiyle, kafasıyla aşağıya atar, savurur, dağıtır. Hani Gremlins vardı 80'lerde, işte o Gremlinler gibi Melis.

Yandaki resim için uğraşmadık inanın. Bir de baktım odanın ortasında böyle duruyor Melis.
Şaşkınlık içinde beni izledi, cep telefonumu alıp gelirken. Hemen çektim ben de resmini.

Annesinden epeyce farklı bu Melis. O da gri ama o kadar...

Öyle şirin, öyle yaramaz, öyle tatlı...

QUESSADİLLA VS KASADİLLA

2008-08-15T22:10:00.009+03:00

Her zaman "eğer bir yemeğin orjinal adını kullanıyorsan yemeğin de aynısını yapmalısın" diyen biri olmuşumdur. Yani lahmacun diye etli pide yapıp insanlara "lahmacun yaptım ben" demek yiğitliğe, cadılığa sığmaz bana göre. Türk baaaayanlarında olan şahane ötesi bir özelliktir bu:

"şekerim dün bi tiramisu yaptım, yeme de yanında yat..."

"ay ciddi meee, ne güzel kız, getirseydin de yisiydik..."

Tiramisu dediğin şey nedir, hangi yöreden gelir, içine neskafe mi konur, amaretto mu, labne peynir mi mascarpone peyniri mi? İşte bunlara önem veren bir insanım haliyle. Her şeyi yerinde yemek, kültürünü öğrenmek isterim. Yani şimdi güzelim Tiramisu'nun içine türk kahvesiyle labne peynirini koyunca başka bir şey oluyor o artık. Tiramisu dememeli en azından, Toramisi filan denilebilir belki, ne bileyim.

Ama ben bugün "quessadilla" yaptım ve aslında quessadilla değil sanırım ama "quessadilla yaptım" demek çok hoşuma gidiyor ve bu nedenle Türk baaayanlarını hoş görmeye karar verdim:) Bırakayım onlar da kremalı, kahveli Tiramisular yapsınlar, hatta ben bile yapabilirim bir gün, belli mi olur? Blog sayfama da "Toramisi" yazar herkesle paylaşırım.

Tüm bu vicdani med cezirlerimin nihayetinde diyorum ki "ben bugün kıymalı ve renkli biberli kasadilla" yaptım. Evet, yemeğime quessadilla değil, kasadilla diyeceğim bu noktadan sonra...

KIYMALI VE RENKLİ BİBERLİ KASADİLLA (2 kişilik)

1/4 kırmızı biber (büyük, kocaman olanlardan)
1/4 sarı biber
1 soğan
kıyma (ben oranını ölçmedim açıkçası, buzlukta olanı kullandım ama sanırım 100 gr kadar yeterli olacaktır. Tercih sizin...)
1 su bardağı sıcak su
1 küp şeker
zeytinyağı
tuz, karabiber
sebzeli çeşni (sebze bulyon), (isteğe göre)
taze kaşar peyniri
kepekli wrap (büyük marketlerde bulabilirsiniz, lavaş da kullanabilirsiniz.)

1-2 çorba kaşığı zeytinyağında soğanları iyice pembeleştirdikten sonra kıymayı ilave ediyoruz ve kıymalar iyice piştikten sonra renkli biberlerle bir süre daha pişiriyoruz. İçinde şekeri ve isteğe göre sebzeli çeşni vs. erittiğimiz sıcak suyu ekliyoruz. Üstü kapalı olarak suyunu çekene kadar iyice pişiriyoruz. Wrapların içine kıymalı sostan koyup üzerine ince kesilmiş kaşar peyniri dilimlerini yerleştiriyoruz. Tost makinesine aldığımız kasadillaları üstü kızarana kadar ısıtıyoruz.

Ben kasadillaların yanına fesleğen, limon, zeytinyağı ve sarımsak soslu güzel bir salata yaptım. Siz dilediğiniz gibi servis yapabilirsiniz...Afiyet olsun...

GÖNÜL ZENGİNLERİNİN YEMEĞİ, MERCİMEK...

2008-08-13T01:35:00.007+03:00

"Mercek mercek mercimek" diyeceğim şimdi ama gerçekten vikipedi 'den aldığım bilgiye göre "mercek" kelimesinden gelmiş mercimek adı. Merceğe benzer görünümüyle dört temel çeşit barındırıyor bu isim altında. "Dal" ise Hintlilerin mercimeği, hatta batıda "tavuk suyuna çorba" ne ise mercimek yani "dal" da Hint mutfağı için o kadar önemli. Fakir sofralarının baş tacı, besleyici, lezzetli, rahatlatıcı bir yemek onlar için de. Hint mutfağında tam 13 çeşit mercimek kullanılıyor. Türk mutfağında en temelleri, yani her evde mutlaka bulunan iki temek çeşit kırmızı ve yeşil mercimek. Baklagillerden olan mercimek çok iyi bir protein kaynağı. Kolestrolü düşürüyor ve lif yönünden oldukça zengin. Ülkemiz de mercimek yetiştirilen ülkelerin başında yer alıyor.

Soğuk bir kış günü, yorgun argın evinize gelip masanın üstünde bir tabak mercimek, taze veya kuru soğan, yoğurt ve ekmek bulmanın keyfi ve doyumu bir başkadır herhalde. Cadı yine kış yemeği tarifi veriyor diyeceksiniz ama dengesizlik diz boyu cadıda her İkizler'de olduğu gibi:)

Gönül zenginlerinin yemeği dedik, o yüzden en azından bu tarifte çok alternatif sunuşlara değinmeyip en basitinden "mercimek yemeği"ni veriyorum. Siz etli veya kıymalı da tercih edebilirsiniz ama ben bakliyat yemeklerinde pek kullanmıyorum et.

MERCİMEK YEMEĞİ

1 orta soğan

2 su bardağı yeşil mercimek

zeytinyağı veya sıvı yağ

1 tatlı kaşığı biber salçası

2 küçük yeşil biber

et suyu tableti (Tijen "lütfen kullanmayın" diyor, ben de istemiyorum ama çok pratik ve lezzetli oluyor. Üşenmeyip kendi sebze suyumu hazırlayacağım, söz veriyorum...)

mercimeklerin biraz üstünü geçecek kadar sıcak su

Mercimekleri bir gece suda beklettikten sonra aklıma filizlendirmek geldi önce, salatalarda kullanmak veya ızgaralara serpiştirmeyi düşündüm ama başta ne karar verdiğimi hatırladım. Klasik seçim, baş tacı mercimek yemeği yapmalıydım. Tencereye biraz yağ koyup soğanları pembeleşitirdim. Tencere yemeği yapıyosam mutlaka soğanları kısık ateşte, kapak kapalı olarak bir kaç dakika pişiriyorum. Daha sonra biber salçasını ekledim, mercimek ve biberleri de koyduktan sonra üzerini geçecek kadar sıcak su ekledim ki daha önceden et suyu tabletini de bu suda erittim. Tuzunu da ayarladıktan sonra kısık ateşte mercimekler yumuşayıp suyu çekene kadar pişirdim. Akşam bir yere gitmemiz gerektiği için biz soğan keyfi yapamadık ama siz yapın. Şöyle soğanı vurun masaya, kırın, yiyin gözünüzü seveyim...

not: Tuza da banın:)

Kaynaklar:
http://tr.wikipedia.org/wiki/Mercimek
http://www.indianfoodsco.com/Submit/lentilsDal.htm
http://www.bilgilik.com/saglik/besinler-ve-ozellikleri/mercimek.html

UŞAK'TAN KAPIMIZA GELEN TARHANA...

2008-08-08T03:57:00.004+03:00

"Ta Uşak'tan buraya tarhana mı gelir?" dedim ilk tavsiyeyi aldığımda. Öylesine bir tavsiye değil. İnternet üzerinden öz be öz gerçek tarhana siparişi vermekten bahsediyoruz. Hem de Uşaklı Yeldanlızade'den. Siteye girip tarhana destanlarını okuyorsunuz. Mustafa Yeldanlı'nın öyküsünü de bitirdikten sonra siparişinizi veriyorsunuz. İster acılı ister acısız mis gibi tarhana veya ev eriştesi. İnanın siparişi verdikten sonra tam 1.5 gün içinde kapımdaydı. Taptaze mis gibi Uşak Yeldanlızade tarhanası.

Nasıl mı pişirdim? 1 lt yani yaklaşık 5 su bardağı suya 3 çorba kaşığı gelecek şekilde hesapladım. Ama önce bir miktar suda tarhanaları ezdim. Tencerede biber salçasını yağda biraz kavurdum. Üstüne tarhana ve su...Bu kadar basit. Ama sevgili Ertuğrul Ağabeyi'min söylediği bir şey vardır -ki kendisi İsveç'in en ünlü restoranlarını işletmiş, müthiş yemek kültürü olan bir insandır- "yemek yapıyorsan yemeğin yanında duracaksın, yaptığın işi bırakmayacaksın, kahveyse kahveyi, çorbaysa çorbayı adeta okşayacaksın." Yani bir yemeğin tarifi basit görünse bile gözünüze, yemeğinizin yanında durun diyor üstat.

İşte tarhana da böyle pişiyor. Yavaş yavaş, kısık ateşte...Kaynamaya başladıktan sonra da bir 15 dk kadar hafif ateşte ara sıra karıştırarak pişirmeye devam ediyoruz. Bu arada kaynayana kadar da sürekli karıştırmak gerekir yoksa topak topak olur. Basit bir domates, mütevazi bir biber, un, nane, yoğurt nasıl bir destan yaratır derseniz, cevabı yine http://www.ussaktarhana.com/ adresindeki tarhana destanında:

Karakış gelince yağar kar, eser soğuk fırtına

Üşümem asla soframa pişer gelir sıcak tarhana

İçtiğim an git deseler giderim Kars'a Ardahan'a

Hastalara şifasın sen

EKOSE KURABİYELER

2008-08-06T02:54:00.012+03:00

Elle öylesine doğaçlama şekil verilmiş kurabiyeler sanki daha bir ev kurabiyesi, daha bir doğal görünümlü oluyor. Ama işte mükemmelliyetçilik batsın böyle şekil şemal şeylere de bayılıyor insan. Nasıl mutlu oldum bu kurabiyeleri yapınca anlatamam. Ne var bir kurabiye yapmakta, niye her şeyden mutlu oluyor bu cadı diyeceksiniz. Demeyin!...Siz de ekose kurabiye yapın, siz de mutlu olun:)

Her şey sabah sabah canımın kurabiye çekmesiyle başladı. Ne yapsak ne etsek; mutfakta volta atmaya başladım...Bir kaç gün önce dergide gördüğüm bir tarif geldi aklıma ama zordu ya, yapabilir miydim?

Hemen cadı sesimle içeriye haykırdım: "Gökhaaaaan!"...İyi niyetli kocacığım başına geleceklerden habersiz "efendim hayatım?" dedi. Başladım saymaya: "Buğday nişastası, pudra şekeri, kakao, tereyağı..." "Eeeee?" dedi. "Bakkaldan alır mısın?" dedim.

Hep de böyle iyi kalpli adamlar cadılara yar olur, Allah başımdan eksik etmesin:)

150 gr buğday nişastası (Böyle gramlı kilolu, deniz milli tariflere kıl oluyorum ama racon böyle profesyonel ortamlarda)
225 gr pudraşekeri
600 gr un
1 paket şekerli vanilin

Bunları güzelce tarttıktan sonra genişçe bir kabın içine eliyoruz. Elemek ne demek? Hani böyle incecik delikli tel süzgeçler vardır ya? İşte ona döküp sallıyoruz, eleniyor.

Sonra yumuşamış tereyağı ekliyoruz. Ama tarifte 450 gr tereyağı diyordu. Çok geldi bana bu oran, cesaret edemedim o kadar koymaya. 300 gr kadar koydum, tabi sonra pişman oldum çünkü kurabiyelerin üstünde çatlamalar oldu. 1 adet yumurta akını da eklemeliydim ki eklemeyi ben unuttum, aman siz unutmayın, az önce farkettim, tarifi gözden geçirirken, çok utandum kendimden, çok tarumar oldum. Hamuru yavaşca yoğuruyoruz. Bu yoğurma işini yaparken şarkı söylemenizi tavsiye ederim, aslında her yemek yaptığınızda şarkı söyleyin, inanın daha az yorulursunuz ve daha çok keyif alırsınız.

Yoğurduğum hamuru iki parçaya ayırdıktan sonra birinin üstüne kakao döktüm, 2 çorba kaşığı kadar. Sonra iki ayrı hamuru yeniden yoğurdum ve 1/2 cm kalınlığında açtım (elinizle bastırsanız da olur.) Beyaz hamuru kakaolunun üstüne koyup şeritler kestim. Daha sonra bu şeritleri beyaz siyahın, siyah da beyazın üstüne gelecek şekilde üst üste koydum ve bıçakla dilimledim. İşte bu inanılmaz ekose şeklin hikayesi budur. Yalnız hamurları üst üste koyarken aralarına yumurta akı sürmeliyiz yoksa ayrılırlar. En son olarak fırın tepsisine yağlı kağıt koydum ve 170 derecelik fırında 15 dk kadar kurabiyelerimi pişirdim.

Bu arada kalan hamuru yine beyaz ve kakaoluyu üst üste koyarak bu sefer rulo şeklinde sardım. Bir kısmını da esmer şeker ve hindistancevizi karışımına batırdım.

Lezzet ve görünüm olarak ekose olanlar şahane oldu. Diğerleri biraz daha mütevazi kurabiyeler oldu sanırım. Bu arada tarif La Cucina ITALIANA dergisi Haziran sayısından, ama bir çok değişiklik yaptım ben, ister istemez. Her zaman olduğu gibi siz dilediğiniz gibi yorumlayıp sonucu yazabilirsiniz.

Ha bu arada Gökhan kurabiyeri tadınca şöyle dedi: "On kere yapsan, on kere gider alırım malzemelerini karucuğum"...

TOPRAK ANA YANIBAŞIMIZIDA...

2008-08-04T01:58:00.000+03:00

İstanbul'un göbeğinde oturup, "doğal ürün, doğal ürün!.." diye aşermek moda oldu. Modasında da değilim de "doğal ürün" etiketlerinin ne kadarının gerçekten "doğal" olduğunun bilincinde olmamız gerektiğini düşünüyorum. Kepekli ekmek diye satılan kakaolu ekmeklerden tutun da doğal kayısı diye satılan bin bir işlemden geçmiş kuru yemişlere kadar. Tabi bahsettiğim "işin modası" söylemini destekleyen örnekler de yok değil.

"şekerim, bilmem ne meyve suları "0" kalori içeriyor, yüzde yüz doğal, katkısız..."

"ayyy ciddi miii? ben de geçen gün bahçelerde koştum, ağaca çıktım, tarlada zıpladım..."

Mesele kimin dürüst olup olmadığından çok bende uğraşmaya hal olup olmadığıyla ilgili. Pazarlarda en doğal ürünlerin olduğu günler bile geride kaldı, marketlere nasıl güvenelim.

Yukarıdaki gibi söylenip dururken ben cadısı, ne mi oldu? Benim gibi doğal ürün manyağı bir arkadaşım bana bir link gönderdi. Çiftçiden sebze haline, halden markete, marketten eve gelene kadar pörsüyen ürünlerden bunalan "doğacı"lara çiftçiden direk eve ürün yollayan bir site http://www.toprakana.com.tr/. Tabi bu oluşumun arka planında bir kahraman var özellikle bahsedilmesi gereken. Ekolojik ve organik tarımla ilgili çalışmalarını yalnızca Toprak Ana sitesiyle değil, perşembe günleri Açık Radyo'da yayınlanan Toprak Ana programı vasıtasıyla da paylaşan Cem Birder inanılmaz kibar bir insan. "Doğa, doğa!" diye yalnızca söylenip şikayet edenlerden değil. Ben de kendisiyle sadece e-mail yoluyla, ürünlerimin siparişi sürecinde görüştüm ama bu takip sürecindeki yaklaşımı gerçekten çok mutlu etti beni.

"Toprak Ana" anasayfası açıldığında bir harita çıkıyor karşınıza. Bu haritada ulaşabileceğimiz ve sipariş verebileceğimiz çiftçileri temsil eden yeşil noktalar mevcut. İstediğiniz şehrin üstündeki yeşil noktaya tıkladığınızda çiftçiyle ilgili bilgiler, sipariş detayları ve yorumların olduğu bir kutucuk görünüyor. Çiftçilerin bazıları organik sertifikalı tarım yapıyorlar. Siparişinizi verdikten sonra ister kredi kartı, isterseniz de banka havalesi yoluyla ödemenizi yapıyorsunuz. 2 gün içerisinde de ürünler kapınıza geliyor. Yani gerçekten çiftçiden direk elimize ulaşıyorlar. Arada bir kargo görevlisi de var ama o geyiğe girmeyelim şimdi:)

Ben Ereğli'deki bir çiftçiyi seçtim ve siparişimi verdim. Gelen ürünlerden o kadar memnun kaldım ki, yemeğe koyduğum domatesten, salatadaki kıvırcığa kadar her şey sanki arka bahçemden direk soframa gelmiş gibi hissettim.

Girip bir bakmanızı tavsiye ederim arkadaşlar. Sorunuz olursa sitedeki yardım bölümü bayağı açıklayıcı ama verilen e-mail adresinden Cem Bey'le de görüşebilirsiniz. Müşteri memnuniyeti konusunda çok hassas bir insan.

Yani artık "doğa da doğa!" diye tutturmayacağım, "Toprak Ana, Toprak Ana" diye bağıracağım...

GÜNEŞ TUTULMASI LEZZETLERİ

2008-08-03T00:27:00.000+03:00

Güneşimizin tutulduğu, sıcak ve serin bir gün kaldı geride...Türkiye'de parçalı tutulma olarak gerçekleşti "güneş tutulması" ve bu nedenle biz izleyemedik ama güneş tutulmasının bedenlerimiz ve ruhlarımız, toprak ana ve yaşamsal enerjilerimiz üzerine büyük etkisi olduğunu düşünüyorum.

Kendimi biraz enerjisiz, isteksiz ve ruhsuz hissediyordum sabah saatlerinde. Uzanıp tembellik yapacakken tam, üstüne gitmeye karar verdim bu yorgunluğun. Dolaptaki semizotu ve ıspanakları yıkadım, ayıkladım, doğradım. Malzemelerimi hazırladım ve cadı kazanımı koydum ocağa...

ZEYTİNYAĞLI ISPANAK

1/2 kilo ıspanak

2 orta boy soğan

1 avuç pirinç

2 çorba kaşığı zeytinyağı

3 adet küp şeker

2 su bardağı sıcak su

kırmızı pul biber

tuz

Pınar Cadısı bu tarife başlarken önce ıspanakları yıkadı, ayıkladı ve doğradı. Tencerede zeytinyağında soğanı pembeleştirdi. Kapağını kapatıp kısık ateşte soğanların pişmesini bekledi ve üstüne ıspanakları ekledi, tahta kaşıkla karıştırdıktan sonra yıkadığı pirinçleri de üstüne serpiştirdi. Sonra şekeri sıcak suda eritti, yemeğin üstüne şekerli suyla beraber tuz, karabiber ve pul biber koydu. Kısık ateşte suyunu çekene kadar pişirdi. Pişince soğuttu, fotoğrafını çekti ve de yedi:)...

Bu arada herhangi bir yemeğin üstüne pirinçleri serperken biraz durun ve o anı yaşamaya çalışın. Bu kutsal bir andır. Yemeğinizin üstüne pirinçlerin tek tek döküldüğü an. Tarif etmeyeceğim, çünkü bir tarifi yok, yalnızca pirinçteki emeği, yetiştiği yeri, evinize kadar nasıl geldiğini gözünüzde bir canlandırın...

SEMİZOTLU PATATES SALATASI*

Sevgili Tijen'in kitabını karıştırıyordum, semizotlu güzel bir tarif bulmak için. Kırmızı soğanlı şahane bir tarif yaratmıştı Tijen ve de kavrulmuş tuzsuz badem eklemişti. Kırmızı soğan ve badem olmadan, ufak değişikliklerle yeniden yorumladım kendimce bu tarifi. İlk önce 3 adet patatesi haşladım ve doğradıktan sonra daha sıcaklarken limon, zeytinyağı, sarımsak, çok az sirke, tuz ve karabiberden oluşan sosun içinde, patatesler sosu iyice çekene kadar bekledim. Sonra semizotunu doğradım. 1 adet orta boy soğanı küp küp doğradım, biraz pul biber ve sumakla yoğurdum. Bu yoğurma meselesi tamamen sizin yorumunuza kalmış, ben çok sert şekilde dişe gelen soğandan çok hoşlanmıyorum, o nedenle iyice yumuşatmayı seviyorum. Semizotuna soğanları ve sosunu çekmiş olan patatesleri ekledim. Zeytinyağı, limon ve tuzla yeniden bir sos yaptım ve üstüne döktükten sonra iyice karıştırdım. İnanılmaz oldu gerçekten.

* Tijen İnaltong "Bir Ot Masalı" İletişim Yayınları 2003

KEPEKLİ ÇOBAN MAKARNA

Komik tabi ama çoban salatanın salatalık hariç tüm malzemelerini kullandığım için bu adı verdim tarifime. 1 soğan, 3-4 domates, 2-3 dolmalık biber, 4-5 dal maydanoz, tuz ve karabiberi mutfak robotuma küçük küçük doğratıverdim. Daha sonra biraz biber salçasıyla birlikte hiç su eklemeden kısık ateşte pişirdim bu sosu. Kepekli penne makarnayı al dente (dişe gelen) kıvamda haşladım, süzdüm ve bu sosla birlikte bir süre daha pişirdim. Çok güzel oluyor çoban makarna. Özellikle kepekli makarnanın o hiç sevmediğim, afedersiniz boğazımı kaşındıran tuhaf hissiyatından biraz kurtarıyor beni...

İŞTE BİZİM BEYAZ ADAM!:)

2008-07-31T03:46:00.000+03:00

Bu gördüğünüz inanılmaz şeye sahip olduğuma inanamıyorum, durun bir dakika, ben mi ona sahibim, o mu bana, orası biraz tartışılır...Geçen sene kaybettiğim Tarçın'ım varken toplam dört kedim vardı. Herkese derdim ki "benim 3 kedim 1 de kızım var". Ama bu beyaz surat yani Buğday Bıdık işte o üç kediden biri. "Kedi" yani, insan gibi filan değil. Ayrıca çok komik. Şu anda yanımda acayip sesler çıkararak ilgi çekmeye çalışıyor. Amacı da banyo küveti musluğunu beyefendi için açmam. Küresel ısınma, Greenpeace'e destek, tasarruf, bıdıbıdı diye geçinirken günde 10 kere beyefendiye musluk suyu açılıyor. Yanında durmazsan da iki üç damla içip çekip gidiyor. İnsan haliyle bi teşekkür bekliyor ama bu gördüğünüz beyaz turşu öyle sakin, öyle vurdumduymaz yoluna devam ediyor.

Siz hiç bir kedinin omuz silktiğini gördüğünüz mü? Ben gördüm. Bu tombikin istemediği bir şey yapın, veya istediğini yapmayın tribal enfeksiyon yaratıyor anında. Bir tavırlar, bir küskünlükler...En komiği de diyelim yatak odasına girdim, bağıra çağıra -evet, resmen bağıra çağıra- yatağa zıplayıp, yanına uzanıp göbeğini sevmem için yalvarıyor. Bir açılıyor, ayaklar bir yanda, kollar bir yanda, uzuyor, geriniyor, esniyor. Nasıl bir şımarıklık, nasıl bir edepsizlik...

İşte beyaz suratlı Buğday Bıdık, evin 3 hayvancığından biri, garip bir yaratık, tuhaf bir kedi...

CADI KAYIKLARI

2008-07-30T00:30:00.000+03:00

Dün yaptığım mini mini pizzaları hatırlıyor musunuz? Tarifte malzemelerini bir öğünlük olarak yazmıştım ama dün fazla fazla yapıp, artanını saklama kutusuna koydum. "Ne yemek yapsam?" diye sordum, aklıma dolaptaki malzeme geldi. Bu sefer de kabakla deneyeyim dedim. Bir fırın kalıbını yağladım. Ortadan ikiye kesip, içini boşaltıp kayık haline getirdiğim kabakları yerleştirdim. Kabakların içini de dün yaptığım karışımla doldurdum. 200 derecelik fırında kabaklar yumuşayıp üstleri kızarana kadar pişirdim. fırından gelen kokular inanılmazdı. Yanına da çabuk olsun diye hemen Knor'un Tutmaç Çorbası'ndan yapıverdim. Hazır çorba tercih etmiyorum genelde ama çabucak bir şeyler ayarlamam gerektiğinde Knor'u tercih ediyorum. Gökhan sofraya yaklaştıkça gözbebekleri büyüdü. Kabakların lezzeti müthişti ve malzeme bir önceki günden olduğu için herşeyi hazırlamam yarım saat sürdü. Tabi bu arada yine dünden kalan beyaz peynirli çabuk salata da müthiş ekibe katıldı.

NERDE ÇOKLUK, ORDA YOKLUK...

2008-07-29T03:37:00.001+03:00

Sevgili Tijen İnaltong hayatımda son derece önemli bir yere sahip. Cadılığımın oluşmasında payı büyük...Bunu bilinçli yapmasa da hayatıma kattıkları, her anı bir meditasyona dönüştürebilme yetisini kazandırması, yaşamdan zevk almamı sağlaması haliyle önemli melekler listeme dahil olmasını sağlıyor.

Okuduğum ilk kitabı "Bir Ot Masalı" sayesinde, yabani otlara öylesine "ot"deyip geçmenin ne kadar büyük bir yanlış olduğunu kavradım. Salı Pazarı'ndan aldığım çeşit çeşit otlarla tariflerini uyguladım. Kokladıkça hayata bağlandım, yedikçe yeryüzüne dokundum, yıkayıp ayıkladıkça gökyüzüne çıktım...Şimdi "Mutfafta Zen"i edindim biraz geç olmuş olsa da. Kafamda oluşmuş onlarca yüzlerce düşünceyi, fikri, açıklayamadığım duyguları nasıl bir bir satırlara dökmüş usta...Mükemmel bir kitap, ama okursa bu yazıyı kızmasın bana "daha yeni mi okudun bu kitabı?" diye...İçime sindirip hazmetmem, öğrenmem, gerçekten öğrenmem çok önemli yazdıklarını, o yüzden çok acele etmiyorum.

Minimalizm sanatta da yaşamda da tercih ettiğim, yakın hissettiğim akım olmuştur. Tüm dünya tam bir gazla "New Age" akımlarına, uçmaya, yükselmeye, ermeye kafayı takmışken, saf kalan değerlerin, inançların peşinden gitmeye acıkmışım. Mutfağa adım atarken anı yaşamak, domatesi tutarken soluk alıp vermek, zeytinyağı akıp giderken bedenden çıkıp zeytin ağacına dönüşmek...Öyle basit, öyle sade, öyle zengin...
Üniversitede, bir diğer önemli hayat ustam Alper Maral beni Başo ve haikularıyla tanıştırdığında, Usta Tijen'in kitabının girişinde en sevdiğim haikuyu görmekten bu kadar mutlu olacağımı bilebilir miydim acaba?

Evin kıyıcığında

Çiçeklenmiş kestaneyi
Görmeden geçiyorlar
Bu dünyanın insanları

YALNIZ YEMEK

2008-07-29T01:33:00.000+03:00

Gökhan, yani benim sevgili kocam bugün canlı yayına, çekime gitti.

Gökhan yokken haliyle yalnız yemek yapmak, yalnız yemek yemek zor, yalnız, yalnız, yalnız oluyorum birazcık. Birazcık çünkü üç adet tombik kedim bana eşlik ediyorlar. Biraz ayağımın altındalar tabi, hele Melis, yaş mama istiyor, her yaptığım hareketi kendi üstüne alınıyor. Buzdolabını açıyorum, kısık çatallı sesiyle koşuyor, mikrodalgayı açıyorum bağırıyor. Bir şey değil diğerlerini gaza getiriyor, hepsi birden doluşuyor mutfağa. Yeni bi sulama fıs fısı edindim. Yanlarına bir yerlere sıkıyorum yaramazlık yaptıklarında, daha gördüğünde gözlerini kısıyor Melis. Böylece masaya, mutfak tezgahına, fırın üstüne ve daha saçma sapan yerlere çıkma cıvıklıklarından kurtulduk bir nebze.

Karnımda tuhaf sesler işitmeye başladım ve kafamın içinde dolapta olan yemekleri sıralamaya başladım. Tam da et yemeğe bir süre ara verdiğim bir dönemde, Sapanca Evce'den aldığım biber salçasıyla yaptığım "domatesli terbiyeli tavuk suyuna çorba" geldi aklıma. Onu ısıttım bir...basit bir salata yapıverdim ikiii, bir de buzlukta duran ekmekler ve kurutulmuş domateslerle şahane minik pizzalar yaptım, oldu mu sana üüüç...

KURUTULMUŞ DOMATES VE FESLEĞENLİ MİNİ MİNİ PİZZALAR

2 çorba kaşığı kurutulmuş domates
küçük bir kalıp kaşar peyniri
saksıdan bir parça kesilmiş taze fesleğen
iki diş sarmısak
1 sivri biber
1 tatlı kaşığı zeytinyağı
geleneksel ekmek, tam ekmek veya dilediğiniz bir tür ekmek (dilimlenmiş)
karabiber
pul biber
tuz

Tüm malzemeler robotta karıştırılır. He he, cadılar mutfak robotu kullanınca karizmaları mı dağılıyor? Bilakis, işleri çabucak bitiveriyor.

Tüm o karışmış malzemelerin içine doğru hafifçe bir burnumuzu sokalım, ne tür kokular geliyor? fesleğen, domates, biber, sarımsak, off acıktım...

Fırınımızı da ısıttık mı 170-200 dereceye tamamdır. Ekmek dilimlerinin üzerine karışımdan koyup fırına veriyoruz, bu arada mutfağı temizleyebiliriz...

FECİ ÖNEMLİ NOT: Tariflerde verdiğim oranlara lütfen bağlı kalmayın, kendi yorumunuzu katın, değiştirin, ekleyin, çıkarın, sonra benle paylaşın, hayat paylaştıkça güzel di mi efenim?

Bu arada kuru kuru gitmez tabi, bir de yanına güzel ve basit bir salata yaptım. Yine kafanıza göre oranlar belirleyebilirsiniz...

BEYAZ PEYNİRLİ ÇABUK SALATA

domates
salatalık
kıvırcık salata
siyah zeytin
yeşil zeytin
beyaz peynir (ufalanmış)
limon
zeytinyağı
karabiber
tuz

Salataları yıkayıp, sirkeli suda 10 dk beklettikten sonra kurulayıp doğruyoruz. Üzerine küçük kesilmiş domates ve salatalıkları serpiştiriyoruz. Ufalanmış beyaz peyniri de ekliyoruz, zeytinlerle süsleyip, limon, zeytinyağı, karabiber, tuz karışımlı sosumuzu da üzerine gezdiriyoruz. Ben tarifte sert ezine koyun peyniri tercih ettim. Siz kendi salatanızı dilediğiniz gibi yorumlayın...